Заҳириддин Муҳаммад Бобур 1526 йили Ҳиндистонни эгаллагач, кўплаб илм аҳллари унинг ҳузурига кела бошлаган. Айниқса, Исмоил Сафавий Хуросонни босиб олгач, Хуросон, хусусан, Ҳиротдаги олим ва шоирлар Бобур саройидан паноҳ топадилар. Бобурнинг ўзи ҳам олим, шоир ва табиблардан баъзиларини хат ёки давоми…
Абдулҳамид Чўлпоннинг: «Кишан кийма, бўйин эгма, Ки сен ҳам ҳур туғилғонсен» сингари оташин мисраларидаги ҳурликка даъват ва беқиёс поэтик жозиба салкам бир асрдан буён бадиий сўз муҳибларини ўзига мафтун этиб келади. Шунга монанд чўлпоншунослик ҳам шоир ижоди билан басма-бас даражада давоми…
Замонамизнинг теран билимли ва зукко тилшунос олими, Алишер Навоий асарлари тилининг истеъдодли тадқиқотчиси академик Алибек Рустамов баракали умр кўрди, умрининг энг сўнгги дамларини ҳам зое кетказмади. Инсон бу дунёга омонат, бир кун келиб боқий дунёга сафар қилади, фақат яхши амаллари давоми…
Заҳириддин Муҳаммад Бобур ўзбек мумтоз адабиётининг улкан намояндаларидан бири бўлиш баробарида меъморлик ва боғ тузиш, ободончилик сир-синоатларини ҳам чуқур билган. Ҳиндистондаги ҳозирда оламга машҳур, жаҳон меъморий меросида муҳим ўрин тутган, мусулмон меъморчилигига хос бўлган муҳташам обидалари яратилишига асос солган. Ўзининг давоми…
Ер юзидаги барча халқларнинг тиллари, уларда миллионлаб одам гаплашадими ёки атиги бир-икки минг киши сўзлашадими, бундан қатъи назар, ўзлари учун азиз ва кераклидир. Тилни кам сонли элат гаплашар экан деб камситиб ёки бошқа бир тилни кўп сонли миллатнинг тили экан, давоми…
Умр — оқар дарё, дейдилар. Қаранг, атоқли адиб Ўлмас Умарбековнинг йилнинг энг яхши ҳикояси, дея эътироф этилган «Хатингни кутаман» номли илк асарини газетада ўқиганимга ҳам, мана, олтмиш йил бўлибди. Воажаб, вақт бунчалар тез ўтмаса. Биринчи ҳикоясидан кейин ёзувчининг «Бобоёнғоқ» номли давоми…
Вақт шиддат билан ўтиб борар экан, инсон умрнинг қадрига етишни ўрганади ва ўзидан атрофдагиларга манфаат етадиган хайрли ишлар қолдиришни истайди. Ана шундай эзгу ният эгаларигина танлаган соҳаларида юксак натижаларга эришадилар, ўзларида сабр, қатъият, поклик каби хислатларни тарбиялай оладилар. Улғайиб келаётган давоми…
Жаҳон ахборот воситалари 2013 йилги адабиёт бўйича Нобел мукофоти канадалик адиба Элис Манро(Аlice Мunro)га берилгани ҳақида хабар тарқатганда бу деярли барча учун кутилмаган янгилик бўлди. Негаки, Нобел қўмитаси остонасида унга нисбатан анча машҳур Харуки Мураками ва Салмон Рушди каби адиблар давоми…
Жамиятнинг маънавий-маърифий тараққиётида китоб дейиладиган туганмас хазинанинг ўрни фавқулодда улкан ва муҳташамдир. Башарият тамаддуни тарихининг турли босқичларида сопол, тош, пўстлоқ, тери ва ниҳоят, қоғоз каби турли ашёларда тартиб берилган китоблар инсониятнинг маънавий-ақлий оламига чироқ тутиб келганини яхши биламиз. Кишилик жамияти давоми…
Ҳозирги кунда бутун дунёда табиат муҳофазаси ҳаётий муаммо бўлиб қолгани ҳеч кимга сир эмас. Ер юзидаги илғор фикрли фан ва маданият, санъат арбоблари, ёзувчилар, шоирлар, журналистлар ҳамда миллионлаб фидойи кишилар Она сайёрамизнинг тақдири учун астойдил қайғуриб, ер, ҳаво, сувни покиза давоми…