Мирхонд (1433-1498)

Мир Муҳаммад ибн Саййид Бурхонуддин Ховандшоҳ ибн Камолуддин Маҳмуд ал-Балхий — Мирхонд ўрта аср тарих фанининг кўзга кўринган намояндаларидан биридир. Ота-боболари бухоролик бўлиб, фиқҳ илмида замонасининг етук олимлари сифатида машҳур бўлган. Улардан Маҳмуд ибн Аҳмад ал-Маҳбубий (вафоти — тах. 1300) давоми…

Нодира Эгамқулова. Миллат фидойиси

Буюк одамлар буюк қалб соҳиби ҳам бўлади. Бунга тарихдан кўплаб мисоллар келтириш мумкин. Шундай сиймолардан бири, шубҳасиз, Маҳмудхўжа Беҳбудийдир. Беҳбудий том маънода тақдир туркийларга туҳфа этган буюк ҳодиса эди. У 1875 йил 19 январда Самарқанднинг Бахшитепа қишлоғида дунёга келган. Ҳожи давоми…

Хондамир (1475-1534)

Ҳиротлик тарихчи Хондамир (тўла исми Ғиёсиддин Муҳаммад ибн Хожа Хумомуддин ибн Хожа Жалолуддин Муҳаммад ибн Бурҳонуддин) ўз асарлари билан XVI аср бошларида фан тараққиётига кириб келган алломалардандир. Унинг ҳаёти ва ижоди ҳақида ўз асарлари ва замондошлари ёзиб қолдирган оз-моз маълумотдан давоми…

Нодир Норматов. Хаёл чечакларидан таралган бўйлар

Тарихий илдизлари асрларга тенг Ўзбекистон тасвирий санъатининг равнақига муносиб ҳисса қўшиб, дунёга танилишида беназир хизмат қилган кўплаб мусаввирларимизнинг номи ҳурмат ва эҳтиром билан тилга олинади. Шулардан бири, Ўзбекистон халқ рассоми, миллий анъаналар ва замонавий тасвирий санъатнинг энг ноёб хусусиятларини ўз давоми…

Табиат мўъжизаси (Лопе де Вега)

Лопе де Вега тириклигидаёқ афсонага айланган ижодкорлардан эди. Унинг ижоди шу қадар сермаҳсулки, бошқа бирон бир драматургни бу борада у билан тенглаштириб бўлмайди. Шоир замондошларининг гувоҳлигича, унинг 1800 та кўп пардали, 400 га яқин бир пардали пьесалари мавжуд бўлиб, ўз давоми…

Заҳириддин Муҳаммад Бобур (1483-1530)

Заҳириддин Муҳаммад Бобур ўрта аср Шарқ маданияти, адабиёти ва шеъриятида ўзига хос ўрин эгаллаган адиб, шоир, олим бўлиш билан бирга йирик давлат арбоби ва саркарда ҳамдир. Бобур кенг дунёқараши ва мукаммал ақл-заковати билан Ҳиндистонда Бобурийлар сулоласига асос солиб, бу мамлакат давоми…

Элдор Мухторов. Шамолда ёнган олов

Баҳодир Йўлдошев ўзбек театр санъатининг атоқли сиймоларидан, Ўзбекистон замонавий маданиятининг баобрў кишиларидан биридир. Мамлакатимизнинг турли театрлари саҳналарида у саҳналаштирган спектакл­лар ўзбек театри тарихида чуқур ўрин эгаллади.  Унинг спектакллари миллий маънавий мероснинг бутун ранг-баранглигини, анъанавий ўзбек театри тажрибасини ва жаҳон театр давоми…

Сукунатни излаган овоз (Афзал Рафиқов)

Ҳаётнинг сермавж тўлқинлари аро ўзанини излаб кезаётган кўнгил ҳамиша саволларга, қийноқларга дуч келиб, топилган жавоблардан тиниқлашиб бораверади. Ўзбекистон халқ артисти Афзал Рафиқов тийнатида ҳам таржима қилинмаган қалб садоси – ички монологига эга бўлган актёр яширинлигини сезиш мумкин. Ўзни англамоқ мақсуди давоми…

Ҳаётни жанговарона фош этган поэзия (Герхард Гауптман)

Герхард Гауптман ХIХ аср охири ва ХХ асрнинг биринчи ярмида Германиянинг энг кўзга кўринган драматурги эди. Унинг ижодида ўша давр немис ёзувчиларининг изланишларини ўзида мужассам қилган характерли хусусиятлар ёрқин акс этган. Гауптманнинг серқирра ижоди турли адабий жанр ва йўналишларнинг ўзига давоми…

Махдуми Аъзам (1461-1542)

Мовароуннаҳрлик аллома, йирик диний ва сиёсий арбоб, Нақшбандия тариқатининг раҳнамоси ва назариётчиларидан бири Махдуми Аъзамнинг тўлиқ исми — Саййид Аҳмад Хожаги ибн Саййид Жалолиддин Косоний Даҳбедийдир. У Фарғона водийсининг Косон шаҳрида таваллуд топган. Косонийнинг отаси Қорахонийлар (840—1212) сулоласига мансуб султонлардан давоми…