Mixail Bulgakov. Zimziyo tun (hikoya)

Qayda qoldi butun olam men tug‘ilgan kun? Qani Moskvaning elektr fonuslari? Qani odamlar? Qayoqqa g‘oyib bo‘ldi zaminu osmon? Derazam ortida hech nima ko‘rinmaydi! Zulumot… Bizlar butun bashariyatdan uzilib qolganmiz. Kerosin bilan yoqiladigan ko‘cha fonuslarining eng yaqini bu yerdan to‘qqiz chaqirim davomi…

Sin’itiro Nakamura. Qo‘rg‘onga yo‘l (hikoya)

— Oyijon, qayoqqa boryapmiz? — so‘radi qizcha onasiga cho‘chinqirab qarab. — Otang boshlab boryapti bizni, — javob berdi onasi. — Ota, biz qayoqqa boryapmiz? — so‘radi qizcha otasidan. — Bir yaxshi joyga. Sen hali tushunmaysan, — uzuq-yuluq javob qildi otasi davomi…

Mixail Bulgakov. Chichikovning sarguzashtlari (hikoya)

10 banddan iborat doston (Muqaddima va xotimasi bilan) — Ushla, mahkam ushla, ahmoq! — deb chinqirardi Chichikov aravakash Selifanga. — Shopim bilan chopib tashlayman sen badbaxtni! — deya baqirardi otlarni yeldek uchirib kelayotgan mo‘ylovdor chopar. — Nima, ko‘rmisan, arvoh urgur, davomi…

Somerset Moem. Meybl xonim (hikoya)

Sharq mamlakatlari bo‘ylab qilgan sayohatlarim asnosida bir gal Birmada ham bo‘lgandim. O‘shanda men Mandalay tomonga suzib ketayotgan ulkan kemaga chiqib, kema kechqurun qaysidir bir mo‘jazgina qishloq yaqinida tunni o‘tkazish uchun langar tashlaganida, beixtiyor, ana shu qishloqchada biror fursat qolishni istab davomi…