Патрисиа Бернард 1942 йилда Австралиянинг Мельбурн шаҳрида туғилган. Унинг илк ижодий иши Жуди Нанн ҳамда Фиона Уэйте билан ҳаммуаллифликда ёзилган “Трампалар жумбоғи” асари 1981 йилда чоп этилади. Ёзувчи мазкур асарни Жуди Бернард-Уэйт тахаллуси остида нашр эттиради. Фантастика жанрида ёзилган ва болалар учун мўлжалланган мазкур асар “яшил” қитъада катта шуҳрат қозонади. Ҳикоя қаҳрамони – Трампалар асарда табиат ҳимоячиси, дарахтлар қўриқчиси сифатида талқин этилган ва ўз вақтида адабиётшунослар ҳамда адабиёт ихлосмандлари томонидан абадий образ, кучли тимсол, дея таърифланган.
Катта муваффақият ва юксак эътирофдан руҳланган муаллифлар мазкур туркумни давом эттиришга қарор қилишади. 1986 йилда бу “муаллифлар учлиги”нинг яна бир китоби “Трампалар чорлови” нашрдан чиқади. 1983 йилда Патрисиа Бернарднинг ҳаммуаллифларсиз ёзган илк китоби чоп этилади. 1988 йилдан 1999 йилгача ёзувчи олтита роман, шу жумладан, “Дарбадар” трилогиясини ҳам ёзиб тугатади. Унинг бир нечта қисқа ҳикоялари Пол Коллинс нашрга тайёрлаган антологиядан ўрин олади ҳамда китоб нашр этилгач, бу ҳикоялари китобхонлар орасида анча шов-шувга сабаб бўлади.
1997 йилда ёзувчининг “Дарбадар” трилогиясига кирган “Дарбадар” романи Австралиядаги энг нуфузли “Ауреалис” мукофотининг “Энг яхши роман” номинациясига номзод асарлар рўйхатидан жой олади. Бироқ, ёзувчининг омади чопмайди, у имкониятни ўз ҳамкасблари Изабель Кармоди ва Катрина Жинксга бой беради.
Ёзувчи айни пайтда Сиднейда истиқомат қилади.
Ювати ота-онаси ўтирган одамларга лиқ тўла қайиқ Карнапхули[1] дарёсининг унча катта бўлмаган ирмоғидан қайрилиб, улкан ва тезоқар дарё бағрида кўздан ғойиб бўлгунига қадар (ота-онасига) қўл силкитиб турди. Адвика ва Лалит ҳам унга жавобан қўл силкишарди. Ювати уларга қараб базўр илжайди. давоми…