Абдуғаффор Абдужабборов – тожикистонлик таниқли носир, таржимон, драматург. Тожикистон Бадиий академиясининг академиги. У 1956 йил 11 августда туғилган. Санкт-Петербург давлат университетининг Журналистика факультетини тамомлаган. Анча йиллар республика телевидениесида, Тожикистон Маданият вазирлигида масъул лавозимларда хизмат қилган.
Адибнинг йигирмадан зиёд китоби чоп этилган. Асарлари ўзбек, рус, қозоқ, қирғиз, ҳинд ва инглиз тилларига таржима қилинган.
Абдуғаффор Абдужабборов таржимонлик фаолияти билан ҳам самарали шуғулланмоқда. Унинг она тилига ўгирган таржималари орасида Нажиб Маҳфуз, Габриэль Гарсиа Маркес, Валентин Распутин, Сомерсет Моэм, Альбер Камю, Бернард Шоу, Алексей Дударев, Мар Байжиев ва бошқа машҳур ёзувчиларнинг асарлари бор.
Ушбу кўз кўриб, қулоқ эшитмаган қонли ҳодиса катта шаҳар ҳаётида қўққисдан содир бўлди ва бор-йўғи бир кеча-кундуз – йигирма тўрт соат ёки бир минг тўрт юз қирқ сония давом этди ва нафақат бутун мегаполиснинг юрагига даҳшат солди, балки марказдан минглаб давоми…
Баҳор ҳали ўзининг қизғин палласига тўлиқ кириб улгурмаган чоғда чанг нималигини билмас яшил япроқча тўйиб-тўйиб нафас оларди. Шамол дарахт шохларини у ён-бу ёнга тебратган маҳалларда яшил япроқча дир-дир титрар эди. Қуёшнинг жазирама иссиғи гирибонидан тутганда яшил япроқча охиригача чидам билан давоми…