Машҳур рус адибаси Виктория Токарева 1937 йили Ленинградда туғилган. Болалигида у шифокор бўлишни орзу қилган бўлса-да, мактабни тамомлагач, фикри ўзгариб, Ленинград консерваториясига ҳужжат топширади. Тўрт йил давомида мусиқий таълим олган Виктория бир муддат Москва яқинидаги қишлоқ мактабларининг бирида мусиқадан дарс беради.
1963 йили у актрисаликка ҳавас қилиб, ВГИКка ўқишга киради. Айнан шу даврда Виктория Токаревада ижодкорлик қобилияти юз кўрсатиб, иккинчи курсдалигида “Ёлғонсиз кун” деган дастлабки ҳикояси чоп этилган.
Адибанинг “Хэппи энд”, “Менинг ўрнимга”, “Қанотли отлар” каби асарлари китобхонларга айниқса маъқул бўлган.В.Токарева асарлари кўпинча А.П.Чехов ижодига қиёс этилади. Адибанинг ўзи ҳам бу буюк ёзувчи ижодидан баракали сабоқ олганини эътироф этади. Шунингдек, у Сергей Давлатов ижодига алоҳида ҳурмат билан қарашини таъкидлайди.В.Токарева кино соҳасида ҳам салмоқли фаолият юритган.
Бугунги кунгача унинг сценарийлари ҳамда ҳаммуаллифлигида ўн тўртта фильм суратга олинган. Улар орасида “Дадил бўлмоқ учун юз грамм”, “Тумор”, “Мимино” ва “Омадли жентльменлар” кино шинавандалари ўртасида жуда машҳур.
Ниҳоят, шундай кун келдики, отаси болакай Димани етаклаб ҳайвонот боғига олиб борди ва унга йўлбарсни кўрсатди. Йўлбарснинг кўзлари яшил ва қорачиғи бўйламасига жойлашган, қора терили тумшуғи атрофида қора ранг ҳалқа, бошининг икки ёнбошидаги диккайиб турган қулоқлари тенг ёнли учбурчакка ўхшарди. давоми…
Хотини баттар семириб кетишдан қўрқарди – уйда ҳеч вақт киройи нон бўлмасди. Трофимов эрталаблари нон сақланадиган ёғоч идишни очганида чумоли талаб ётган қоқ-қуруқ, моғор босган нон бўлакларига кўзи тушар ва шунда у ўз ҳаёти ҳақида ўйлаб кетарди. Ҳаёти ҳам ана давоми…