Готфрид Келлер (1819-1890) – швед адабиётининг классиги, XIX асрнинг биринчи ярмида олмон тилида ижод қилган атоқли ёзувчилардан биридир. Цюрих шаҳрида, ҳунарманд оиласида дунёга келган Келлер етимликда ўсди, камбағаллар мактабида таҳсил олди. 1840-1842 йилларда у Мюнхенда яшаб, рассомчилик билан шуғулланди. 1850-1855 йилларда Келлер Берлинда яшади. Шу йиллари у ўзининг энг яхши реалистик асарлари – тўрт томлик “Яшил Генрих” номли автобиографик романи, “Зелдвилалик одамлар” номли новеллалар тўпламини яратди.
“Зелдвилалик одамлар” тўпламида босилган “Қишлоқлик Ромео ва Жульетта” қиссаси Келлернинг энг яхши асаригина эмас, балки XIX аср швед адабиётининг энг ёрқин намунаси ҳам бўлиб, у 1858 йилдаёқ рус тилида эълон қилинган эди.
Агар чиндан бўлиб ўтган воқеага асосланмаганида ушбу ҳикоя ортиқча бир тақлиддан ўзга нарса бўлмас эди. Бундай мавзулар унчалик кўп эмас, аммо улар қайта-қайта жонланаверади, ҳар гал бошқача қиёфада намоён бўлаверади. Шунда ёзувчи беихтиёр уларни иншо этишга киришади. Зелдвиладан унча узоқ давоми…