Парвин Нуралиева 1984 йили Бокуда туғилган. Озарбайжон давлат педагогика институтининг филология факультетини тамомлаган. У «Йилнинг ёш ёзувчиси», «Олтин калима» ва Расул Ризо мукофотлари совриндори. Озарбайжон Ёзувчилар уюшмаси ва Евроосиё ёзувчилар уюшмаси аъзоси. Ҳозирда Озарбайжон давлат педагогика институтининг «Озарбайжон адабиёти тарихи» кафедрасида дарс беради.
«Қор ёғажак», «Балерина» ва бошқа китоблари чоп этилган. Унинг асарлари рус, турк, латиш, литва ва ўзбек тилларига таржима қилинган. Унинг «Қор ёғажак» китоби ўзбек тилида ҳам чоп этилган (2015).
Роялдан таралаётган “Мовий Элегия”нинг маҳзун садоси қулоққа чалинмоқда. Экран тобора оқариб борарди. Ётоқ. Икки кишилик кенг каравотда бир аёл уйқу оғушида. Ёнгинасида беш-олти ёшлар чамаси қизалоқ ётибди. Кўзларини катта-катта очганча каравот устидаги эртакнамо манзарани томоша қилмоқда. Ранг-баранг соялар оппоқ чойшабу давоми…
Овозидан аҳволи яхши эмаслигини сездим. Тушлик баҳонасида мени ишхонаси яқинидаги қаҳвахонага таклиф қилди. Бинодан югуриб чиқдим. Совуқдан бошим, қулоқларим музлагандай бўлди… Оёғимни қўлимга олиб, қаҳвахонага чопиб кирдим. Бир бурчакдаги стол орқасида ўтирганча, сигарет бурқситаётганди. Унга кўзим тушди дегунча, ҳавонинг совуқлигини давоми…
Узундан-узоқ савдо қилишни ёқтирмайман. Лекин кийим-кечак дўконларини жуда яхши кўраман. Маошимни олар-олмас, оёғимни қўлимга олиб, шаҳар савдо марказларига чопаман. Аммо, афсуски, маошим жуда кам. Кошкийди, ҳеч қаерда ишламасам-у, ҳар кун маош олсам, қандай ажойиб иш бўларди. Бир ой ишлатишади, аммо давоми…