Машҳур драматург ва ёзувчи Артур Шницлер (Arthur Schnitzler) 1862 йилда Венада ўзига тўқ яҳудий оиласида туғилди. Отаси машҳур шифокор бўлиб, А. Шницлер ҳам шифокор бўлиш орзусида 1879-1884 йилларда Вена университетига ўқишга киради. Аммо адабиётга бўлган ҳавас, иштиёқ уни шифокорлик касбидан воз кечишга мажбур қилади. У адабий асарлар ёзиш билан бирга З.Фрейднинг руҳий таҳлилига оид назарияларига ҳам қизиққан.
Унинг поэзияси, драматур-гияси кенг шуҳрат қозонган ва ХХ аср мобайнида кўп маротаба экранлаштирилган. ХХ асрнинг Йозеф Рот, Музиль, Герман Брох ва унинг замондоши Франц Кафкадек адабиёт дарғаларининг асарлари энди-энди шов-шув таратаётганда Шницлер ижодининг бой психологик жиҳатлари ўзини намоён этиб улгурганди. Унинг бир қанча пьесалари Россия саҳналарига ҳам олиб чиқилган.
А. Шницлер 1931 йилда Венада вафот этган. Ундан иккита роман, битта пьеса ва йигирмадан ортиқ қисса ва ҳикоялар адабиёт ихлосмандларига мерос бўлиб қолган.
I Боцандан сал нарида, ўрмонга бурканганидан катта йўлдан деярли кўзга ташланмайдиган, чоғроқ тепаликда барон фон-Шоттенеснинг ихчамгина ер-мулки жой олган. Ўн йилдан буён Меранда истиқомат қилаётган оғайнимни кузда яна ўша ерда учратиб қолгандим ва у мени барон билан таништириб қўйганди. Ўшанда давоми…
Ўтган тунда Шаҳарбоғи орқали уйга қайтаётиб, бир оз муддат ўриндиқда ўтирдим, шу топ эгнига узун кулранг пальто, қўлига сариқ қўлқоп кийган аллақандай жаноб ёнимга келиб ўтирди. Қизиқ, бир дақиқа аввал у бу ерда кўринмаганди. Боғда шунча бўш жойлар туриб, унинг давоми…