Генрик Иосифович Сенкевич (Henryk Sienkiewicz) 1846 йил 5 майда Польшанинг Воля-Окшейск шаҳрида туғилди. 1916 йил 15 ноябрда Швейцариянинг Веве шаҳрида дунёдан ўтган. 1905 йилда Нобель мукофотига сазовор бўлди.
Ёзувчининг “Олов ва қилич”, “Тошқин”, “Пан Володиёвский” номли роман-трилогияси унинг довруғини дунёга таратди. Бундан ташқари, турли йилларда кўплаб роман, қисса ва танқидий асарлар ёзди.
Россиянинг Санкт-Петербург фанлар академиясининг мухбир аъзоси ва фахрий академиги (1914) ўлароқ, рус ва поляк тилшунослиги бўйича катта ишлар қилди.
У ёруғ оламга заиф ва нимжон бўлиб келганди. Кўзи ёриган аёл ётган скамейка ёнида ҳамдардлик ила тўпланган дугоналар мана шу она ва мана шу бола узра бош чайқар эдилар. Улар ичида энг ақлли бўлмиш темирчининг хотини Шиманиха тасалли сўзлари билан давоми…
(Қишлоқ ҳаётидан бир лавҳа) Каликстовани кўмиб бўлгач, Деришкурово шаҳарчасида жаноза маросими бўлди, жаноза маросимидан кейин эса оятларни ниҳоясига етказиб қўйиш учун яна бир нечта кампир костёлда қолди. Кун қиёмга келган, соат тўртлар чамаси эди, аммо қишда бу пайтда шом қоронғуси давоми…