Сабоҳаддин Али. Айрон (ҳикоя)

Қишлоқдан вокзалгача бўлган йўл эриган қор туфайли тиззагача лой эди. Икки қулоч узунлигида юксалган қуёш далаларни қоплаган қорлар устида порлаб кўзни қамаштирарди. Аммо йўлдаги лойқа кўлмакларга тушганда нохуш сариқ рангда аксланарди. Тагига мих қоқилган, ўзига анча катта туфлисини пайпоқсиз кийиб давоми…


Мақолалар мундарижаси