I Бу воқеа 1882 йилнинг ноябрь ойи бошларида, Манитобага қиш кириб қолганда бўлди. Мен курсига ёйилиб, кулбамизнинг яккаю ягона деразасидан кўринаётган даштни, оғилхонамизни томоша қилиб ўтирардим. Шунда, бир нимага кўзим тушиб, хаёлим бирдан бўлинди, улкан бир жонивор дашт бўйлаб қочиб, давоми…
Драманинг бадииятини ошириш учун халқ қўшиқлари, Барпи, Женижукнинг асарларидан, Калигуладан ҳамда С.Жусуевнинг “Қурбонжон додхоҳ” шеърий романидан фойдаланилди – муалллиф. ҚАТНАШУВЧИЛАР: Қурбонжон додхоҳ Кўланка Биринчи кампир Иккинчи кампир Учинчи кампир Воқеа хира ёруғликда содир бўлади. Баланд сўрида уч кампир ўтиришибди. Учаласи давоми…
У жуда чиройли, чиккабел, навниҳол эди. Буғдойранг чеҳраси мулойим, кўзлари шишадай тиниқ, нозик елкаларини бегона нигоҳлардан яширгувчи қоп-қора, майин сочлари, ҳусни малоҳатида инсониятнинг уйғониш даврига хос недир бор эдики, бу синоатга индонезиялик ёҳуд испантилли бирор миллатнинг қони аралашгани сабабдир. Дид давоми…
Тўғрисўз одамларнинг баъзи бирлари ифтихорли, ўзига бино қўйган, олижаноб кишилардир. Аммо уларнинг кўпчилиги калтафаҳм ва тентак бўладилар. Асрлардан бери давом этаётган инсоний турмуш фалсафаси бизга ана шундай таълим беради, биз бу масалада тортишиб ўтирмаймиз, албатта. Дарвоқе, Винсентас Жибартас оиласида бўлиб давоми…
– Марҳумни сувга ола бошлашди, – деди бўз уйдан чиқиб келган чўққи соқолли ёш мулла. Йўқловга келган одамларнинг оёғи тортилиб, ўкириб йиғлаб келганлар ҳам тинчиб қолганди. Бўз уйдаги аёлларнинг ҳам уни чиқмай қолди. Ёш мулла тўғри Жўмарднинг олдига келиб: – давоми…
Одамлар тасодифан учрашадилар, дўстлашадилар ва тасодифан бир-бирларига бегона эканликларини тушуниб қоладилар. Тасодифан… Кечки пайт дарё бўйида тасодифан бир қизни учратиб қолдим, у оёқларини оқар сув ихтиёрига топшириб, китобхонликка берилган эди. Унинг нозик жисмига, китоб устига тушиб жамолини тўсиб қўйган сунбул давоми…
Ўз орзусидаги қизни учратганида сенатор Онесимо Санчеснинг қазоси яқинлашган – олти ою ўн бир кун умри қолган эди. Қизни Росаль-дель-Виррей, яъни Қирол ноибининг равзаси, деб аталмиш кечалари пинҳониӣ бозиргонларнинг шитобкор кемаларига хуфиёна бандаргоҳ бўлиб хизмат қиладиган, кундузлари уйқусираган денгиз соҳилидаги давоми…
Аслида ўтган ишга саловат дейдилар-у, лекин ўша ишни билиб қўйган яхши. Ҳукумат ноиблигига номзодлардан бири Қора денгиз бўйидаги вилоят аҳли билан учрашувга борибди. Учрашувда нутқ сўзлаётганда сайловчилардан бири луқма ташлаб, унинг гапини бўлибди: – Ноибликка номзодимиз саводли бўлишини истаймиз! Бошқа давоми…
Расим бир оқшом чоғи мактабдан уйга қайтганида дарс столи узра турган хатжилдга кўзи тушди. Унинг ичидаги гулқоғозга шундай сатрлар ёзилганди: “Расим бей, мен хушсуврат ёш қизалоқман ва сизни жуда яхши кўраман. Яширмайман, гўзаллигим ақлни шоширади, қанчадан қанча йигитларни чиройим билан давоми…
Ҳамманинг қўшнилари қўшнидай, меники-чи! Девор ортида аёл қичқиради: “Уҳ-ҳ!”, “Жойига!”, мен итига буюраётгандир деб ўйлагандим, йўқ, эрига экан! Ўзи парҳезда ўтирибди, эрини ҳам ўтқазди, унга парҳезнинг нима кераги бор, кўчада кетаётганда шамол учириб кетадигандай қалтираб турган бўлса. Яқинда шамол бўлди давоми…