Парашурамнинг (রাজশেখর বসু) асл исми Ражшекҳар Босу бўлиб, Ғарбий Бенгалия (Ҳиндистон)нинг Вардҳаман вилоятида 1880 йил 16 мартда дунёга келиб, 1960 йилнинг 27 апрелида вафот этган.
У адабиёт майдонида 1920 йилдан кўрина бошлаган. Бунгача ўзи даставвал қизиққан лингвистика ва кимё фанлари бўйича таниқли мутахассис олим даражасига кўтарилган, ўша вақтдаги қатор давлат мукофотларига сазовор бўлган эди. Олимнинг адабиётдаги ишларига “буюк ҳинду” Рабиндранат Тагор юқори баҳо берган. Айниқса, Порошурамнинг “Чалантика” деб аталувчи бенгалча изоҳли луғати бенгал миллатининг фахру ғурурига айланган. Енгил юмор ва ўткир ҳажв билан йўғрилган унинг катта-кичик асарлари бутун Ҳиндистонда шов-шувларга сабаб бўлган. Қатор унвону мукофотлар сирасида 1956 йилда берилган энг олий адабий мукофот Падма ёзувчининг фавқулодда истеъдод соҳиби бўлганидан дарак беради.
Боттешшор Шикдар − санъатга буткул берилган таниқли ёзувчи, бир сўз билан айтганда, адабиёт унинг касб-кори. Одатда ёзувчилик билан кун кўрадиган инсонлар муҳтожликда яшайдилар, лекин Боттешшор Шикдар бадавлат одам. У ўқувчилар озғига тушган катта-катта романлар муаллифи, кичик ҳикоялар, мақолалар, шеърлар, сайёҳатномалар давоми…