Усмон Чевиксўй (Osman Çeviksoy) 1951 йили Чорумда туғилган. Анқара Ғозий университетини битирган. Хаккари, Қирққалъа, Анқара мактабларида ўқитувчи (1971-1981), Германияда турк тили ўқитувчиси (1982-1987), турк тили адабиёти дастури комиссиясида (1990-1995) ишлаган. Ҳозирда Евроосиё Ёзувчилар уюшмаси раиси ўринбосари, уюшманинг ҳикоя шўъбаси бошлиғи.
1968 йилдан бери унинг шеър, ҳикоя ва романлари бир қанча адабий журналларда чоп этиб келинади. Илк китоби 1982 йили чоп этилган. “Бир мовий туман” ҳикояси асосида видеофильм олинган. “Бошимга тоғлар тушди” романи асосида радиодрама тайёрланган.
Унинг 15 дан ортиқ ҳикоя китоблари, 2 та романи, бирқанча дарсликлари нашр этилган.
Бугун итингни отди, балки эртага сени ҳам отар, бунақа юмшоқкўнгил бўлиш ярамайди. Уни талтайтирма, унинг қилган иши сенинг мулкингга нисбатан очиқ-ойдин қуролли тажовуздир. Тонг саҳарда бориб керакли жойга шикоят қил. Ўшанда кўрасан, сенга қанақа ёлворишини” — деган эди оқсоқол. Яна давоми…
“Қандайсан қароғим?” дейсан, “Яхшиман она!” дейман. “Овозинг бироз бошқача эшитиляптими…” деб сўрайсан, “Телефондан бўлса керак!” дейман. Ишонасан. Сўнг келинингни, набираларингни сўрайсан. “Ҳаммаси яхши, ҳаммасининг ишлари жойида…” дейман , сен яна ишонасан. Сен менга ҳар доим ишонасан она. Тўғри гапирсам ҳам, давоми…
Нимага дучор бўлганини билолмади. “Тўхта!” дедилар, тўхтади. Улар полициячи эдилар. Қўлларида тўппончалари бор эди. “Қўлингдагиларни ерга қўй…” дедилар, қўлидаги елим халта ва ярмигача ичилган шароб шишасини ерга қўйди. “Қўлларингни кўтар, қимирлама” дедилар, қўлларини кўтариб, қимирламай кутиб турди. Ёнига келишди. Биттаси давоми…