Сеит Кенжеахметов 1939 йили Қостанай вилоятининг жангилди туманида туғилган. Журналист, ёзувчи, этнограф. Қозоғистон Республикасида хизмат кўрсатган маданият ходими. 1957 йилдан бери ижод қилади. Ҳажвия ва ҳикоялари машҳур. 20 дан ортиқ китоблоари чоп этилган. С. Олейник, Михалков, А. Несин, И. Крилов ва бошқаларнинг асарларини қозоқчага ўгирган.
Кетганни, (айниқса, ўрнидан тушган бошлиқни) ортидан ёмонлаш – азалдан келаётган дастур. Шу кунларда биз ҳам ана шу дастурга кўра, аввалги бошлиқнинг бошига ит терисини қоплаб, ёмонлаш билан бандимиз. Ҳатто қонуний бериладиган меҳнат таътилимизниям унга нимадир бериб олганимиздан кейин ёмонлаймиз-да! Аммо-лекин давоми…
– Во дариғ! Соғликда хўрлик йўқ, деб шуни айтадилар-да! Бемор бўлиб ош егандан, соғ юриб, тош йўнган, тўнка ёрганга нима етсин?! Қора сонингни қирқ ўраб, буров солиб бураса-да, “ғинг” деб нолимаган Қийқим эдинг, мана энди, чала бўғизланган туядай бўзлаб, дардингни давоми…
“Менинг ушбу мактубимни ўқийдиган яхши ниятли, ҳамиятли одамлар, ўқиб ўқимадим деманглар, мен ўзимга муносиб дўст ахтариб юрибман. Дўст бўлгандям у менга бетидан бет, этидан эт кесиб бермаёқ қўйсин, (музлатгичдан ҳозирча эт узилмай турибди). Агар у чинакам дўст бўламан деса, қовун давоми…
Тўлаганнинг оиласи туш кўришга ихтисослашган. Етмишдаги отасидан бошлаб, етти ёшли боласигача ҳар куни туш кўриб чиқади. “Бугун нима туш кўрдинг?” деб сўраш бу уйда одатга айланган. Ҳатто келган меҳмондан ҳам кўрган тушини сўраш унутилмайди. Ушбу “дастур”га содиқ бўлган оила аъзолари давоми…
Қиёзлар оиласининг ўзгача бир хосияти — улар ёппасига туш кўришади. Етти яшар ўғлидан то етмиш яшар отасигача туш кўриб чиқишади. Тунда қандай туш кўрганини эрталаб бир-биридан сўраш — одат. Бир кечалик меҳмондан ҳам: “Қандай туш кўрдингиз!” — деб сўрашни канда давоми…