Жан-Поль Сартр. Хона (ҳикоя)

I Дарбеда хоним бармоқларининг учи билан роҳат-луқумни ушлаб турибди. У устига сепилган шакарли талқонни сочиб юбормаслик учун нафасини ичига ютиб, егуликни лабларига яқинлаштирди. “Атиргулнинг ҳиди келаяпти!” – деб ўйлади у. Кейин тишини ёпишқоқ қиёмга ботириб, оғзида чучук таъмни туйди. “Ажабо, давоми…

Жан Пол Сартр. Мен нега мукофотдан воз кечдим?

1964 йил 23 октябр куни Парижда швед журналистлари олдида сўзланган нутқ Бу иш машмаша тусини олаётганидан ғоят афсусдаман: каминани мукофотга лойиқ кўришган, мен эса уни олмоқчи эмасман. Машмашанинг сабаби шуки, мукофотни менга беришмоқчи эканлиги ҳақида фақирни олдинроқ хабардор қилишмаган. «Фигаро давоми…

Жан Пол Сартр. Маҳбус (ҳикоя)

Бизни саройдай кенг ёп-ёруғ хонага итариб киритиб юборишди. Ёруғдан кўзлар қамашиб кетди, мен кўзларимни юмдим. Бир лаҳзадан сўнг назарим столга, стол ортида аллақандай қоғозларни варақлаб ўтирган фуқаро кийимидаги тўрт кимсага тушди. Бошқа маҳбуслар бир четда тўда бўлиб туришарди. Биз хонани давоми…

Жан-Поль Сартр. Девор (ҳикоя)

Бизни деворлари оппоқ чорси хонага итариб-туртиб киритишди. Ўткир ёруғлик кўзни қамаштирди. Зум ўтмай стол ортида қандайдир қоғозларни титиб ўтирган кишилик кийимидаги тўрт нусхани кўрдим. Бошқа қамоққа олинганлар бир оз нарироқда тиқилишиб туришарди. Биз хонани кесиб ўтиб, уларга қўшилдик. Бу одамларнинг давоми…


Мақолалар мундарижаси