Офоқ Масъуд. Инспектор Вайсман (ҳикоя)

Ғулом Ҳусайнли Фанлар академияси ҳовлисига қадам қўйди-ю, кутилмаган манзарадан саросимада қолди. Чамаси, шаҳарни мўр-малаҳдай босиб кетган, дуч келган муассасаю дўкон ва емакхоналар пештоқига ҳар турли лавҳаларни осиб, кўча-кўйда беғамгина кавшаниб юрадиган, юзлари қип-қизил ажнабийлар, ниҳоят, бу даргоҳга ҳам бошини тиққан давоми…

Генрих Бёлл. Менинг ғамгин юзим (ҳикоя)

Портда турволиб, чағалайларни кузатаётганимда менинг ғамгин юзим шу мавзеда навбатчилик қилаётган миршабнинг эътиборига тушибди. Қушларга маҳлиё бўлиб қолибман. Улар озуқа илинжида гоҳ осмонга ўқдек сапчиб, гоҳ пастга тошдек шувиллаб тушаркан, ҳаракатлари бекор кетарди. Порт бўм-бўш, қорамой тўкилиб, юпқа, яшил парда давоми…

Ги де Мопассан. Дўндиқ (ҳикоя)

Бир неча кундан бери шаҳардан тор-мор этилган армиянинг қолган-қутганлари тинсиз ўтмоқда. Энди булар қўшин эмас, тумтароқ лашкар эди. Солдатларнинг соқоли ўсиб пахмоқ бўлиб кетган, кийимлари йиртиқ; булар тарқоқ, байроқсиз, шалвираб кетишаётганди. Ҳаммасининг руҳи тушкун, толғин, ўйлашга, қимирлашга ҳоли қолмаган, фақат давоми…

Ясунари Кавабата. Ойнадаги ой (ҳикоя)

Бир куни Кёконинг миясига иккинчи қаватда тўшакка михланиб ётган эрига қўлойнада томорқани кўрсатиш фикри келиб қолди. Шу билан бемор ҳаёти ўзгариб қоладигандай эди. Лекин ўртада бошқа гаплар бўлиб кетди.Қанақа ойна эди ўзи у? Бу ойна Кёко эрининг уйига сеп қилиб давоми…

Азиз Несин. Қирқ йил илгари (ҳажвия)

Бу воқеа Сивас туманларидан бирида бўлиб ўтган. Мен аниқ жойини айтмайман, негаки қаҳрамонимизни у ўлкаларда ҳамма яхши танийди. Шундай экан, уни яна ҳаммага айтишнинг нима кераги бор…Адвокат Ибо воқеанинг гувоҳи бўлганини тасдиқлайди, одамлар эса у ҳаммасини ўйлаб топган дейишади. Менимча, давоми…

Альваро Юнке. Муаллима учун атиргул (ҳикоя)

Гюго Гомернинг отаси — шоир. Гюго Гомер яқинда тўққизга киради. У ҳам, албатта, шоир бўлади. Ҳар ҳолда отаси ўғлининг қиёфасида ўз болалигини кўргани, тўғрироғи, боланинг бетакрор феъл-атворига қараб, у ҳам шоир бўлади, дейди. Гюго Гомер — ғалатироқ бола. Унинг ўқитувчилари, давоми…

Эдгар Аллан По. Машҳурликнинг интиҳоси (ҳикоя)

Мен машҳурман, тўғрироғи машҳур эдим. Аммо “Юниус мактуби”нинг муаллифию “Темир ниқобли” одам ҳам эмасман. Менинг исм-фамилиям Роберт Жонс, Бели Бердда туғилганман. Онамнинг айтишича, эндигина тетапоя қила бошлаган вақтларимданоқ, иккала қўлим билан бурнимни чўзиб ўйнарканман. Муштипарим буни менинг ёрқин келажагим белгиси давоми…

Пак Ин Сук. Болакай ва кумуш танга (ҳикоя)

Бу воқеа оиламиз билан Америкага кўчиб борганимизда содир бўлганди. Ўша вақтда катта ўғлим Чолсу 3-синфда ўқир эди. Ўз тенгдошлари билан қувнаб ўйнаб юрганида, кўчиб кетдик. Нотаниш жойдаги мактабдошлари унга бегонасираб қарарди. Бунинг устига, тилни билмагани учун мулоқотга кириша олмагани туфайли давоми…

Эрнест Хемингуэй. Фрэнсис Макомбернинг омонат бахти (ҳикоя)

Нонушта пайти, улар палатканинг қўшқабат, яшил соябони остида хотиржам овқатланиб ўтиришар эди.— Сизга лимон шарбати берсинми ёки лимонадми? — деб сўради Макомбер.— Коктейль, — дея жавоб қилди Роберт Уилсон.— Менга ҳам коктейль, — деди Макомбернинг хотини. — Кўнгил ўткирроқ нарсани давоми…

Иcабель Альенде. Биз яратилган тупроқ (ҳикоя)

Улар қизалоқни ботқоқдан бошини чиқариб, кўзларини катта-катта очганича унсиз фарёд чекаётган ҳолда топишди. Унинг исми Асусена эди. (Уни Лили деб ҳам чақиришарди) Катта бефайз қабристон аллақачон тўлиб кетган, атрофни эса етимларнинг фарёди тутиб кетганди. Кичик қизалоқни яшаш учун қаттиқ тиришиб давоми…