Анор. Албатта, учрашамиз!.. (ҳикоя)

Илдениз Куртуланга бағишлайман – Алло! Жейран хоним, салом! Мен… – Салом, афанди… Яхшимисиз? – Раҳмат, яхши. Ўзингиз қалайсиз? – Бари кўнгилдагидек… – Жаноб ректор билан гаплашсам бўладими? – Афсуски, бунинг иложи йўқ, ректор – йиғилишда… – Кеча сиз… эртага қўнғироқ давоми…

Самим Кўжагўз. Ботқоқлик (ҳикоя)

Юсуф титроқ қўллари билан бутазорни оралади. Кўзларини гоҳ юмиб, гоҳ очиб дарёнинг иккала қирғоғини ҳам сузиб ўтди. Ботқоқлик кўринди, унда йиғилган лойқа сув туташган дарё ярим орол шаклини эслатарди. Ботқоқликда тўшалиб ётган қум зарралари офтоб нурида товланиб ялтирарди. Юсуф атрофга давоми…

Тунжар Жўжанўғли. Брут ёхуд Юлий Цезарнинг қотили (трагикомедия)

ИШТИРОКЧИЛАР: МАРК БРУТ – Жумҳуриятчи сенатор ЮЛИЙ ЦЕЗАРЬ – Консул ЛОНГИН КАССИЙ – Жумҳуриятчи сенатор СЕРВИЛИЙ КАСКА – Жумҳуриятчи сенатор ПОРЦИЯ КАТОНА – Брутнинг хотини СЕВИЛИЯ – Брутнинг онаси ЛУЦИЙ – Брутнинг боласи КАЛЬПУРНИЯ – Цезарнинг сўнгги хотини Цезарнинг тансоқчилари, давоми…

Карел Чапек. Игна (ҳикоя)

– Ҳеч қачон судга ишим тушмаган, – гап бошлади Костелецкай, – аммо сизга айтсам, ҳаммасидан ҳам менга улардаги синчковлик, арзимаган иш кўрилаётган бўлса-да, амал қиладиган ҳар хил расмиятчиликлар ва тартиблар ёқади. Бу одил судловга ишонч уйғотади. Фемиданинг қўлида тарози бор давоми…

Людмила Рублевская. Қон рангидаги зулмат (ҳикоя)

Тунни кўр деб ким айтган? Унинг мингта кўзи бўлади. Яна уларнинг барчаси милтиқнинг ўқидек, шафқатсиз. Бу ҳолат балки шаҳарга қора куз чўкиб, дарахтлар сўнгги тилла япроқларини ташлаб, қип-яланғоч бўлиб қолганидан ва дераза тагларида тун изғиб юрган бу пайтда маҳаллий халқ давоми…

Василий Шукшин. Яшагинг келади (ҳикоя)

Қирдай яланглик. Ялангликда эса ёғоч уйча. Уйча ҳам эмас, ўн уч-ўн тўрт қатор ёғочни арчиб қурилган, омборга ўхшаган бир деразали, даҳлизи йўқ, томи ҳам йўқ бир кулбача. Тайгада кимлардир ўтган замонларда қурган бўлишса керак. Уч-тўртта болтакаш уста баҳорда ҳаво ноқулай давоми…

Эсонғали Равшанов. Ўшанда кўклам эди (қисса)

Толстой нима деганди: “Бир неча юз минг одам кичик ерга жамланиб, ўзлари тиқилиб яшаётган заминнинг абжағини чиқаришга қанчалик уринишмасин, гиёҳ унмасин деб ерга қанча тош ётқизишмасин, ниш уриб кўкара бошлаганларини қириб-қиртишлашмасин, тошкўмир, ермой бурқситиб, дарахтларни, жамики жонзотларни ғорат қилишмасин, баҳор давоми…

Хорхе Луис Борхес. Медальон (ҳикоя)

Мен ўтинчиман. Исмимни айтганим билан, барибир, ҳеч ким танимайди. Мен дунёга келган ва шу ерда оламдан ўтадиган кулбам ўрмон чеккасида жойлашган. Айтишларича, ўрмоннинг бир томони бутун қуруқликни қоплаб, меникига ўхшаш ёғоч уйлар сузиб юрадиган денгизга бориб тақалар экан. Ўрмоннинг нариги давоми…

Василий Шукшин. Бўрилар (ҳикоя)

Якшанба куни эрта тонгда Иван Дегятеровникига қайнотаси, ҳали унча қари бўлмаган, айёру хушмуомала Наум Кречетов келди. Иван қайнотасини ёқтирмас, Наум ҳам қизига ачинганидан Иванга чидарди. – Ухлаяпсанми? – тез гапирди Наум. – Эҳҳе-е!.. Бунақада бутун бир подшоликни ухлаб ўтказиб юбориш давоми…

Рамиз Равшан. Ҳамма ўғил ўстирганди… (ҳикоя)

Етим Қули гоҳ у эшикка, гоҳ бу эшикка бош уриб етимчилик ташвишлари ичра томлардан йиқилиб, дарёларда бўғилиб, дунёнинг барча азобу уқубатини тортиб улғайган бир одам эди. Бироқ томлардан йиқилганида бирор жойи синмаганди, дарёларга чўкиб ўлмаганди, уни фақат ўша исмсиз ташвишлар давоми…