Боборавшан Ғозиддинов. Тонг ва шом орасида (қисса)

Қорачироқ ёруғида мук тушиб китоб ўқиб ўтирган Тангриқул бобо лойсувоқ деворга суяниб бир лаҳза шифтга термилди. Байтни мулоҳаза қилиб жилмайди. Кейин китобни очиб, қайта ўқишга тутинди. Мутолаа сўнгида томоқ қириб, сандал атрофида ўтирган яқинларига қаради. Марям момо келини Ойдин ва давоми…

Оллоназар Улуғов. Садаб (ҳикоя)

Мамат морбоз Говургоннинг катта сайҳонлигида лўлаболишдек келадиган ёлдор илонни кўрганда сесканиб кетди. Ичига туфлай-туфлай, астағфурулло келтирди. Бунақасини умрида кўрмаган эди. Морбоз баҳайбат илон токи ғopra киргунча изидан кузатиб турди. Илон одам шарпасини сезган заҳоти тезкор ҳаракат қилди. Унинг энди қорамтир давоми…

Қўчқор Норқобил. Қайтмасанг ҳам қайтгин (киноқисса)

I Москва. Кун пешиндан оққан. Шаҳар гавжум. Ҳаёт қайнайди. Йўлакларда одамлар оқими. Ҳамма шошади. Кишилар турмуш ташвишлари гирдобида. Йўлларда машиналар тирбанд. Ҳаёт оқими, борлиқнинг тундлиги-ю, ёмғирнинг тинимсиз эзиб ёғиши писанд эмас. Яна айтсак, шаҳар эзиб ёғаётган ёмғир оғушида. Йўловчилар қўлларида давоми…

Қўчқор Норқобил. Тирик ҳайкал (ҳикоя)

Инсоннинг танасига эмас, қалбига ҳайкал ўрнатадилар. Л. Толстой Хуллас, йиғин йиғиндай бўлмади. Бунинг барига тил битди, меники жуфт дейдиган бўлиб қолишибди. Харракка тиқилган харсангни сув эмас, сел оқизади. Буларнинг бу майда-чуйда пичинглари у ёқ-бу ёқдан отилган кесакнинг увадасидай бўлиб туюлди. давоми…

Жавлон Жовлиев. Лобар, Лобар, Лобарим менинг (ҳикоя)

I “– Келинг, кўришайлик. Негадир, бугун… ким биландир дардлашгим келаяпти. – Соат нечида? – Ишдан чиққан пайтизда-да… Қўлимда телефон тутганча, ўтирғичга суянаман. Лобар бетоқат яна нималардир дейди. Деразадан кўзим қуёшга тушади. Қуёш қизғиш ранглар билан хайрлашиш тасвирини чизарди. – Келишдик. давоми…

Наби Жалолиддин. Ўқилмаган китоб (ҳикоя)

Мардикор бозоридан эрта қайтди. Гузардан иккита нон олди. Рандаланмаган, дағал тахта дарвозанинг осма қулфини очишга бироз қийнал­­ди – занглабди. Ҳалқаси шарақлади, ошиқ-мошиғи ғийтиллади… Тор саҳнни ўт босган, олди айвонли икки хонали уйга элтувчи қадамлар изидан ҳосил бўлган майсасиз йўлак сўқмоққа ўхшайди. давоми…

Зуҳра Мамадалиева. Избосар (ҳикоя)

Избосар уйғонганида одатдагидек чалқанча ётганди. Унинг кўзига дастлаб уйининг кунгурадор, нақшинкор шифти кўринди. Шифт марказида – Избосарнинг нақ тепасида заррин қандил нур сочарди. Мана, эллик йилдан бери Избосар фақат шифтга қараб уйғонади. Тўғри, бу йилларда шифтлар ўзгариб турди. Болалигида у давоми…

Баҳодир Қобул. Ой йўли (қисса)

ЙЎЛ КЎРИШ Қишлоқда аввал кўча уйғонади… Каттасойдан бошланиб, қишлоқни қоқ иккига бўлиб, нақд Каттатоққа бориб қадаладиган йўл аслида ёғин-сочин ғайрат қилганда чағату ўнгир, ҳовли-ю ҳаётлардан йиғиладиган селу селовани сойга қуядиган жар. Ҳам жар, ҳам кўча. Шунинг учун Жаркўча дейишади. Жаркўча давоми…

Раъно Розиқова. Мулоқот (ҳикоя)

Ичимда бир вулқон бордек. Кўнглим тўлиқади. Болажонларимни ухлатиб қўйиб, йиғлаб ҳам оламан. Аммо кўнглим тинчимайди. Шунда… Яна сизга хат ёзаман. Юзинчи, мингинчи мартамикан? Ўша вулқондек бир ниманинг бир сиқими “Азизим!” сўзи билан оқ қоғозга кўчади. Лекин … Ҳозирги алғов-далғов кунларда давоми…

Тоҳир Малик. Юлдузга айланган қизалоқ (ҳикоя)

Сочлари жингалак, киприклари узун-узун, чарос кўз, бетлари лўппи, дўмбоққина, оппоққина бу қизалоқ бир ёшга тўлганида худди қўғирчоққа ўхшарди. Чақалоқ туғилганида оилада қанчалик шодиёна бўлса, бир ёшга тўлганида ундан-да кўпроқ қувонадилар. Гўдак ҳеч нарсага тушунмаса ҳам, унга ҳар турли совғалар берадилар, давоми…