Санжар Турсунов. Қулай (ҳикоя)

У ҳозир тирик бўлса-ю, лекин кўзлари кўрмай қолган, кимдир ўқиб бераётган ёки қулоғи эшитмаётган-у, бошқа бир кимдир ҳаракатлар билан тушунтираётган ё ҳаммасидан бенасиб – бу дунёдан ўтиб кетган, тириклик дарёси қуриб, ҳаёт боғи вайрон бўлган эса-да – барибир ич-ичимдан, у давоми…

Зулфия Қуролбой қизи. Етим уй (ҳикоя)

Янги участкани қабул қилиб олган кунимнинг эртаси эди. Ишни нимадан бошлашни билмай, аслида биламан, ахир шу соҳада суягим қотган, аммо нима учундир кўнглимни аллақандай ғашлик, дилгирлик, кимдандир, нимадандир норозилик туйғуси қамраб олганидан, қўлим ишга бормай, битта-ярим бехосдан эшикдан бош суққудай давоми…

Жаҳонгир Холмирзаев. Еттинчи ҳаёт (эссе)

Онам Саида Холмирзаевага бағишлайман Ким чекмаган бўлса дард, бешак, Бошламабди яшашни, демак… Расул Ҳамзатов ратгандан неча бор ўзимга завол cўрадим… Ахир, мендан, мавжудлигимдан нима наф? Кўзим фақат шарпанигина сезади, оёғим ишламай қолган. Кўрпа-тўшакка парчинланиб, жойимдан қўзғала олмасам. Менимча, бу – давоми…

Аслиддин Мустафоев. Ёнғоқ излаб (ҳикоя)

Кузда меҳнат таътилига чиқаман. Бизда ўн беш иш куни бу. Лекин ўзимнинг ҳисобимдан қўштириб, бир ой қилиб оламан. Бекоргамас. Қишлоғимга бораман-да, акамга ёрдам бераман. Нима кўп, Форишда қишлоқ кўп. Ҳар қир ошганингда бир қишлоқ. Уларни оралаб ёнғоқ йиғамиз. Ростини айтсам, давоми…

Шерзод Комил Халил. Наъматак (ҳикоя)

Кўкни қоплаган булут Ҳисор этакларига тақалиб қолди-ю, шатир-шутир ёмғир ёға бошлади. Мен машинада дорихонага шифобахш гиёҳларни топшириш учун кириб кетган Толиб овчини кутиб ўтирардим. Аслида Мироқи шаҳарчасида у билан тасодифан кўришиб қолгандим. Толиб овчи ёши қирқларни қоралаган, дароздан келган киши. давоми…

Анвар Обиджон. Мўттивоймисан, Миттивоймисан? (қисса)

Болалар ва ўсмирларнинг аксарияти табиатан шўх, ўжар, шу билан бирга, ўта қизиқувчан, беҳад таъсирчандир. Улардаги бу хусусиятларнинг яхши томонга шаклланишида тарбиядан ташқари, муҳитнинг аҳамияти ҳам беқиёс. Бола эл-юртнинг қувончу ташвишлари асосан нималарда намоён бўлишини, оддий кишилар турмушининг лаззатли кечишида одмилик, давоми…

Комил Аваз. Ичон қалъадаги ойдин кеча (эссе)

Хива манзараси, Ичон ёки Дишон қалъа хаёлий оламимда бўй тортар экан, инсон қувваи ҳофизасини англатувчи ботин ва зоҳир ила бўйлашгандек бўламан. Қадимий, аммо ҳамиша навқирон бу икки алп келбат қалъа бир-бири билан узвий боғлиқдек тасаввур уйғотса-да, уларнинг ҳар бири ўзгача давоми…

Садриддин Айний. Эсдаликлар

Садриддин Айний. Асарлар. 8 жилдлик. 5-жилд. Эсдаликлар. 1—2-қисм. (Ред. Р. Комилов) — Тошкент, «Тошкент» бадиий адабиёт нашриёти, 1965. Эсдаликларнинг тахминий мундарижаси қуйидагича бўлади: Қишлоқда, шаҳарда мадраса ҳаёти, унинг дарс программаси, ўқиш тартиби, умуман шаҳар халқининг аҳволи, турли табақаларнинг бир-бирларига муносабатлари давоми…

Хайриддин Султонов. Онамнинг юрти (ҳикоя)

Ниҳоят, онамнинг юртига жўнар бўлдик. Онамнинг юрти! Эсимни танибманки, бу сўз хотирамга олис эртак бўлиб, маъюс алла бўлиб ўрнашган. То ҳануз қулоқларим остида сўнмас бир қўшиқ янглиғ жаранглайди у. Шу пайтгача онам тилидан унинг таърифинигина эшитардик. Шу пайтгача унинг қайдалигини, давоми…

Худойберди Тўхтабоев. Жаннати одамлар (роман)

Худойберди Тўхтабоев. Жаннати одамлар (Ўсмирлар учун роман). — Тошкент, Чўлпон нашриёти, 1995. Асар инсоннинг қадр-қимматини улуғлаш, ундаги яхши хислатларни шарафлаш, тубанликлардан нафратланиш туйғуларига йўғрилган. Шафқатсиз даврда яшаб, қалби тўла армон билан оламдан ўтган марҳум онам Сорабиби Эркавой қизининг хотирасига бағишлайман. давоми…