Холиёр Сафаров 1983 йил 21 февралда Қашқадарё вилоятининг Чироқчи туманига қарашли Айритом қишлоғида туғилган.
2005 йилда СамДУ ўзбек филологияси факультетини, 2023-йилда Алишер Навоий номидаги Ўзбек тили ва адабиёти университетида магистратура йўналишини тамомлаган.
2003-2008 йилларда «Эрудит» газетасида муҳаррир, 2008-2019 йилларда «Бекажон» газетасида турли лавозимларда фаолият юритган. 2019-йилдан «Ўзбекистон тарихи» телеканали ходими.
Илк шеърини 5-синфда, илк ҳикоясини 9-синфда ёзган. Асарлари “Шарқ юлдузи”, “Ёшлик” журналлари ва “Ўзбекистон адабиёти ва санъати”, “Китоб дунёси”, “Ҳуррият” газеталари ва бошқа нашрларда мунтазам эълон қилиб борилади. Ҳикоялари қорақалпоқ, қирғиз, турк, озар, рус тилларига таржима қилиниб, Туркия, Озарбайжон, Россиянинг турли нашрларида эълон қилинган.
«Ой ботмаган кечалар» (2010, ҳикоялар), “Қанотсиз қушлар” (2015, қисса ва ҳикоялар), «Номус ва ҳаёт» (2019, қисса ва ҳикоялар), “Онамнинг ёлғонлари” (2024, ҳикоялар) китоблари нашр қилинган.
Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси аъзоси, филология фанлари бўйича фалсафа доктори (PhD).
Укам иситмалаб, онам типирчилаб қолди. Йўқсилнинг кўрган куни қурсин. Топиши кам бўлса ҳам боласи кўп бўлади. Камбағаллик отамерос ўтиб, бирор касбнинг ҳужжатига эга бўлолмаган, аслида хўжалик ишларининг ҳаммаси қўлидан келадиган отам эрта баҳордан икки-учта қисматдошлари билан авваллари қишлоқ оралаб мардикор давоми…
Баҳорнинг илк кунлари. Дарахтлар куртак уриб, чинбарглар нишон бера бошлаган. Табиат ажиб бир гўзаллик касб этган. Қир-адирлар ям-яшил кўрпага ўранмоқда. Ҳаво салқин, намхуш. Кечга яқин шитирлаб ёмғир ёға бошлади. Ҳавонинг авзойини, қоп-қора булутлар қибладан бир текис «осилиб» келаётганини кўриб, Собирнинг давоми…
1 Назир ака колхозда сувчи бўлиб ишларди. Пахта терими тугагач, ҳар куни қўшнилар билан ҳашар қилишиб, уйма-уй ғўзапоя чиқаришар ва ҳовлининг бир чеккасига ғарам қилиб босишарди. Бугун ҳам ҳашарда эди. Шомда уйга қайтди. Юзида қон йўқ. Одатда, ишдан кела солиб, давоми…
Қишлоқ одамлари хўрозлар билан баробар уйғонади. Ташқарига чиқаркан атрофга сер солади. Кенг далалар, мусаффо ҳаво, бепоён осмон. Беихтиёр ҳомуза тортиб, керишиб олади-да, юз-қўлини ювгач, бир балдоқпиёла сув ичиб, шукрона келтирганича юмушларига шўнғиб кетади. Ёз кунлари бир-иккиси кетмон кўтариб, далага, томорқага давоми…
Бомдодни адо этган Ғулом муаллим икки ёнга салом бериб, энди ўрнидан тураётган эди, одатдагидек, нарига хонадан ғингшиган овоз эшитилди. Жойнамозни тахлаб, орасига тасбеҳни солди ва дераза токчасига қўйди. Ортига қаради: қизи ухлаб ётибди. У офтоба кўтарганича ўчоқайвонга қараб кетди. Ҳалигина давоми…
Шаҳар чеккасида қурилаётган намунали уйларда устачилик қилиб, том ёпиб юрган ака-ука ойлик маошларини олгач, қишлоғига бориб келмоқчи бўлиб йўлга отланишди. То ишбошидан рухсат олиб, кийим-кечагини тахлаб йўлга чиққунларича қоронғи тушди. – Кеч бўлиб қолди. Энди қишлоққа такси бўлиши қийин, – давоми…
– Маъсумани ўзим келин қиламан. Битта-ю битта ўғлим бўлса, у топган қиз бизларга эл бўладими, йўқми? Маъсума ўзимники. Аччиқ гапимниям кўтаради, ширин сўзимгаям талтайиб кетмайди. Боримизни саришта қилади, йўғимизга кўнади, – дерди қисматидан нолиб, ёлғиз ўғлига суяниб қолган она. Маъфират давоми…
Озод қўлида дори-дармон билан туман туғруқхонасига кираётган эди, рўпарасидан чиққан синфдоши Абдуғаффорни кўриб, ҳайрон бўлди. – Ҳа, энанг эгиз тувғир, бу ерда нима қиб журипсан? Абдуғаффор мактабда бирга ишлайдиган соддадил ва ҳазилкаш дўсти билан қўл бериб кўришди. Унинг кўтариб олган давоми…
Баланд бўйли, серсавлат, қирра бурун, қошлари қалин Давлатбек ака тиш оғриғидан бу кеча ҳам юриб чиқди: «Воҳ, худди биров миямда арра юритаётгандек зирқиратади-я?!» Зора босилса, деган илинжда тамаки тутатди, фойдаси бўлмади. Уйга кириб ётса, баттар забтига олгандек туюлади. Соғнинг дардманд давоми…
Мактабдан қайтаётиб, яхмалак ерда тойиб йиқилган муаллима неча кундан бери уйда икки оёғи гипсланиб ётибди. Турай деса туролмайди, ўтирай деса ўтиролмайди – фақат ётади. Ташқарига чиқмоқчи бўлса, эри ёки катта болалари кўмак бериб, бир амаллаб жойидан туриб олади. Кейинги кунларда давоми…