Комил Аваз. Ёқут момо (ҳикоя)

1 Ёқут момони эл-элат оддийгина қилиб Ёқит момо, дейди. Лекин бирор марта у нега мени жавоҳир – Ёқут эмас, оддийгина Ёқит деб аташади, дея хаёлланмаган. Ўзиям исми жисмига мос, оппоқ юзларига ярашган кўкиш кўзлари ҳозирда хиёл нурсизланган эса-да, ҳалиям қувонч давоми…

Нўъмонжон Раҳимжонов. Жимжит жолалар (қисса)

ЙЎҚЧИЛИК ҚУРСИН Тўрақул шундай ҳикоя қилганди: Онам вафотидан кейин дадам чўкиб қолди. Ҳар икки гапининг бирида ойимни эслатиб туради. Ўкинчлари ўртанган кўнглимни ўпириб кетгандек бўлади. Кейинги пайтда эса хаёли паришон одат чиқарди. Сукут сақлаб узоқ вақт ўйга толиб қолади. Анча давоми…

Маъсума Аҳмедова. Шудрингли туйғулар (ҳикоялар)

ХОТИРЛАШ Шом кирди. Бутун кун дарвозада ўтирган ҳассакашлар жойларини тарк этдилар. Дарвозага туташ илиққина ҳужрага кирдилар. Мотамдор хотинларнинг йиғи-айтимлари ҳам тинди. Ҳовлига осойишталик чўкди. – Бугун чакана совуқ бўлмади-я! – Чилла, қишнинг чилласи-да! Ҳассакашлар ҳозир бугунги мотамни унутгандай бўлдилар, об-ҳаводан давоми…

Маҳмуд Абулфайз. Навбат (новелла)

– Кампир ўлса унинг ўғил-қизлари, қариндош-уруғлари билан алоқани батамом узаман, – деди тўнғич келин. – Эримнинг топганлари ўзимники бўлади, бошқаларни шерик қилмайман. Болаларим билан бамайлихотир еб ўтирамиз… Колхоз раисининг эрка ва тантиқ аёли бўлган тўнғич келин бу гапни ўзига сирдош давоми…

Анвар Намозов. Тоғлар учрашмайди (ҳикоя)

Эргашнинг қўрққани рўй берди: Амина Баротовнинг имтиҳонидан йиқилди. Мижжалари ёшга тўлган қиз Эргашга арзи-ҳол ҳам қилмай, ётоқхона томонга югуриб кетди. Эргаш хуноб бўлганча қолаверди. Аттанг! Агар Амина имтиҳондан ўтганида шу бугун қишлоққа кетмоқчи эди у! – Баротов билан сен, ўзинг давоми…

Маҳмуд Абулфайз. Аза (новелла)

Йўл бўлинди, қисматлар айрилди. Эр исёнга келди: “Уч талоқсан! Кет”, деди. Бу бор-йўғи уч сўз эди. Лекин атига шу уч сўз дунёни остин-устун қилишга кифоя бўлди. Бу уч сўздан улуғ Арши аъло ларзага келди. Бори дунё чайқалди. Эшитганлар ларзага тушдилар. давоми…

Ҳабиб Абдуназар. Бошпана (ҳикоя)

– Ҳувв Гулбаҳор! Қаерларда юрибсан, болам? Гулбаҳор чопқиллаб келади ва момонинг узун гулчин этакларидан ушлаб, эркаланади ва бўйнидаги шудринг доналаридек оппоқ шода-шода мунчоқларини лабларига босиб, момонинг қулоқларига шипшийди: – Момо, қаранг, деворга нима чиздим! Момо деворга ҳозиргина чизилган оппоқ ажи-бужи давоми…

Муҳаммад Исмоил. Қалбимдаги қизил атиргул (ҳикоя)

У пайтда университетнинг сўнгги курсида ўқирдим. Кичик курсда ўқийдиган Зиёда эс – ҳушимни ўғирлаганди. У ётоқхонада турар, ҳар куни эрталаб ўқишга кетаётганимда эшигига бир дона қизил атиргул қистириб ўтардим. Атиргулларнинг ҳаммаси деярли бир хилда чиройли ва муаттар эди. Ҳар тонгда давоми…

Акбар Рустамов. Касал (ҳикоя)

Ҳар галгидек, ишхонада қоғозларга кўмилиб турган эдим, телефон қўнғироғи диққатимни бўлди. Ойим эканлар: “Тез кела оласанми? Опангникига боришимиз керак…” Опам бетоблигини эрталаб эшитган, кечқурун ишдан қайтар маҳали кириб ўтишни режалаштиргандим. Фавқулодда қўнғироқдан хавотирим янада ошиб, жавоб сўрашни ҳам насия қилганча, давоми…

Ҳабиб Темиров. Қистирайми, қистирмайми? (ҳажвия)

“Порахўрликни тугатиш чора-тадбирлари” деган илмий анжуманда иштирок этишимга тўғри келди. Аслида бу йиғилишда идорамизнинг бошлиғи қатнашиши ва нутқ сўзлаши мўлжалланган экан. Муҳтарам зотимиз бетоб бўлиб қолганлари боис зерикарли машваратга бориш каминанинг чекига тушди. Масъул лавозимда ишлайман – йўқ деёлмадим. Анжуман давоми…