Tohir Yo‘ldoshev. Taqdirlar to‘zoni (hikoya)

Tashqarida yovvoyi shamol chiranib guvillaydi. Derazaga yaqin bo‘y cho‘zgan qora gilos shoda-shoda mevalarini hovuchida siqimlagancha shoxlarini olib kelib, oyna yuzlariga urmoqni ko‘zlaydi. Shashtidan qaytadimi, ketiga bosh olib, kaftlarini keng yozadi. Mevapari marvariddek tovlanib ketadi. Shu daf’a yeru ko‘kni bir-biriga urgudek davomi…

Abdulhamid Cho‘lpon. Oqposhshoning in’omi (hikoya)

(Kulgi hikoya) Kech qolgan bozorchilardan bir to‘dasi otlariga sho‘x-sho‘x qamchi berib ko‘chadan o‘tgach, kamqatnov ko‘chaning ko‘pda uvalib yetmagan yirik changlari har tomonni bulutdek bosdi. Shundan keyingina masjid jilovxonasida* o‘lturganlar ko‘zlarini yumdilar. «Turkiston viloyati gazeti»ni* ularga o‘qib berayotgan Mulla Shamsiddin ham davomi…

Tohir Yo‘ldoshev. Mardlikmi, yo mardsizlik… (hikoya)

Ozod esankirab qolayozdi. Qaynotasining bunchalik tuban ketishi, hatto ko‘zining paxtasi chiqqudek olayib, qo‘lini bigiz qilgancha o‘shqirgani uning izzat-nafsini junbushga keltirib, ayovsiz sanchiqlarga belab tashladi. Nahot bir oilaning taqdirini shunchalik sayoz, shunchalik yengil hal etayotgan bo‘lsa? Nahot ikki norasida tirik yetim davomi…