Abul Bozorov. Ajdodingizni bilasizmi? (1991)

O‘zbeklar O‘rta Osiyodagi eng qadimiy xalqlardan sanaladi. Yer yuzidagi barcha millatlar, elatlar, qabilalar singari, o‘zbek ulusi va uning ko‘p sonli urug‘-aymoqlari ham o‘ziga xos xususiyatlarga ega bo‘lgan. Shulardan eng diqqatga sazovori o‘z ajdodlarini — yetti pushtini unutmaslikdir. O‘tmishda o‘zbeklar bobokalonlarining davomi…

Ahmad A’zam. Tilda machchoyi sayil

Til – shunchaki gapirish yoki yozish emas, til – odamning tiynati, dil oynasi, madaniyati, odam olgan jami tarbiyaning hosilasi. Ataylab shevada yozib (farqi yo‘q, kinofilm­da aktyorlarni gapirtiramizmi yoki televizorda o‘zimiz mahalliy vatanparvarlik qilamizmi) ma’naviy cheklanganimizni, ma’nan qashshoqligimizni ko‘z-ko‘z etamiz. O‘ylamaylikki, davomi…

Alisher Nazar. Ehtiyoj (2000)

Kecha bo‘lgan, bugun bo‘layotgan, ertaga bo‘lishi mumkin bo‘lgan hamma fojealar yomon fikrining “bolalaridir”. Engels bizni boplab aldadi: “Ota-bobolarimiz maymundan ajralgan. Biz asli mehnat qilaverib, mehnat qilaverib maymundan olamga aylaganmiz”, dedi. Biz ishondik. Chunki u paytlar “dohiylar” fikriga shubha bildirish osiylik  davomi…

Sobirjon Toshkanov. Hajv tig‘i (1992)

Ajoyib hajv ustasi Said Ahmad yaqinda bir adabiy uchrashuvda qiziq bir fikrni aytib qoldi: «Erkin Vohidov hajviyasini yoqtiraman»,— dedi u. Kulgi ustasining kutilmaganda bildirgan bu e’tirofi kishini sergak torttirmay qo‘ymaydi. Axir she’riyat ixlosmandlari Erkin akani lirik shoir sifatida e’zozlaydilar, sevadilar. davomi…


Maqolalar mundarijasi