Abdulla Oripov. So‘z sehri (1992)

Mana, bir necha o‘n yillardirki, biz dilbar bir she’riyatning muattar havosidan bahramand bo‘lib kelayotirmiz. Bu — Erkin Vohidov she’riyatidir. Ona tilimizning ipakdek mayin, kamalaqdek rang-barang shamoyili, g‘oyat nozik lutf, beozor qochirimlar, goh hazin, goh samimiy tabassum uyg‘otuvchi tashbehlar, o‘tkir xulosalar davomi…

Ozod Otamirzayev Abduhakim Qayumov. Turkiston aholisi: uydirma va haqiqat (1992)

Hurmatli muharririyat! Qeyingi paytda sobiq Ittifoq markazidagi bir qator oynoma va ruznomalarda O‘rta Osiyo jumhuriyatlarida, xususan O‘zbekistonda yashovchi slavyan millatiga mansub aholi ommaviy ko‘chib ketayotganligi, shuningdek sobiq Ittifoqni tark etib, chet ellarga ketayotgan kishilar miqdori ham tobora ortib borayotganligi haqida davomi…

Miraziz A’zam. Alifbomiz ufqlari (1992)

Alifbo masalasi eng oldin otam haqida onamning hikoyalaridan qulog‘imda qolgan. — Adang til-adabiyot o‘qituvchisi edi. Keyin birdan tarix fakultetiga kirish uchun Dorulmualliminga hujjat topshirdi. «Nega unday qivossiz?» desam, «Alifbo o‘zgaraverishi jonimga tegdi. Endi ko‘nikkanda boshqasiga o‘taveramiz», degandi. «Nimaga alifbe o‘zgararkin?» davomi…


Maqolalar mundarijasi