Said Ahmad. “Vaqt“ning tug‘ilishi (1969)

(Bir she’r tarixi) Butun ilhomini, talantini, bilimu bilag‘onligini xalqiga, xalqining orzu-umidlariga bag‘ish­lamagan yozuvchi chinakam xalq yozuvchisi bo‘lolmaydi. Ajoyib so‘z san’atkorlari qoldirgan meros – badiiy adabiyot xazinasiga ko‘z tashlasak, butun umrini xalq manfaatlari yo‘lida sarflagan katta talantlarni ko‘ramiz. G‘afur G‘ulom ana davomi…

Abdurazzoq Karimov. Oltini bor qishloq obodmi? (1989)

Toshkentdan avtobusda borayotgan yo‘lovchi «Temur darvozasi»dan o‘tganidan so‘ng ob-havoning keskin o‘zgarganini darrov sezadi. Chunki siz shu paytda meridian chiziqlari kesishgan G‘allaorol nohiyasiga kirib kelasiz. Nurotaning tuya o‘rkachli tizma tog‘lari hamda G‘o‘bdin tog‘lari bilan o‘ralgan G‘allaorol o‘zining tabiati, yeri, iqlimi, jo‘g‘rofiy davomi…

Murod Abdullayev. «Paxta ishi» anatomiyasi

Nomingni qaro degan – paxtaginam, senmisan, Lo‘ppi deya yutganim – laxtaginam, senmisan, Avaxtada bosh urgan taxtaginam, senmisan?! Faqatgina xalq yashar, faqatgina qolur xalq. Abdulla ORIPOV Mustaqillik uchun kurash tarixi istibdod zamonining eng qora kunlaridan boshlanib, XX asrning to‘qsoninchi yillari boshiga davomi…

Abdulla Qodiriy. Yig‘indi gaplar (1925)

O‘qug‘uchilar bilan dardlashmaganimga qariyb bir yarim oy bo‘ldi. — Qaysi burchakda uxlab qolding? — deb so‘rama, jiyan. Bu o‘lkada nima ko‘b ekan, uxlaydirg‘an burchak va unda o‘mpayib, to‘mpayib uxlag‘uchi menga o‘xshash ovsarlar! Men senga aytsam, o‘zbekning ishchisi, dehqoni, ma’orifi, madaniyati, davomi…