Ortiqboy Abdullayev. Qimirlagan qir oshar (1990)

Biz dorilfununga yangi kelgan kezlarimizda Shukur Xolmirzayev yuqori kursda o‘qisa-da, tilga tushgan yozuvchi edi. Ko‘pincha ko‘cha-ko‘yda Abdulla Oripov bilan o‘zaro qizg‘in gaplashib, bahslashib yurganini ko‘rardik va har ikkisiga birdek havas bilan qarardik. Ularning «Gulxan», «Lenin uchquni»da bosilgan har bir asarini davomi…

Ergash Umarov. Qomuslar — madaniy boyligimiz (1990)

Turkiy xalqlar ichida o‘zbeklarning madaniy merosi eng boy hisoblanadi. Mavjud qo‘lyozmalarning bir qismini qadimgi qomuslar tashkil qiladi. Tbilisi, Leningrad, Boku, Toshkent shaharlaridagi qo‘lyozma xazinalaridagi Fath Alixonning «Kitobi lug‘ati atrokiya», Tole Hiraviyning «Badoye-ul-lug‘at», Muhammad Xuyinning «Xulosai Abbosiy» va boshqa lug‘atlar ana davomi…

Qulman Ochil. «Intizorlik bilan kutamiz!»

Chegalangan choynak Shunday joylar va odamlar bo‘ladiki, ko‘rganingda, eslaganingda beixtiyor quvonib, yayrab ketasan. Totli orziqish bilan qo‘msaysan. Toshkentning Beshyog‘och maydonidan Bobur ko‘chasi bo‘ylab Nizomiy nomidagi pedagogika universiteti tomon yurganimda meni ana shunday ajib bir hayajon chulg‘ab olganini sezaman. Dorilfunun ro‘parasidagi davomi…

Norboy Xudoyberganov. Taftishsiz o‘sish bo‘lmaydi (1990)

E’tibor bering-a, inson qishda issiqni, yozda esa soya-salqinni qo‘msaydi. Vaholanki, odamzotning yaxshi yashab, sog‘lom turmush kechirishi uchun o‘z paytida yoz ham, qish qam juda-juda kerakdir. Kerakli narsalar esa, bamisoli qahraton qishday yoki jazirama issiqday yoqimsiz bo‘lishini negadir «hazm» qilolmaymiz. Jumladan, davomi…

Abdujabbor Yahyoyev. Toshkentning o‘n ikki darvozasi (1990)

Movarounnahrning eng qadimiy shaharlaridan biri bo‘lgan Shosh (Toshkent) o‘zining uzoq va qiziqarli tarixida o‘zaro feodal urushlar hamda xorijiy bosqinchilar istilosi natijasida necha bor buzilib, necha bor qayta tiklangan. Sharq mamlakatlarida, jumladan, O‘rta Osiyoda yirik shaharlar qo‘rg‘on bilan o‘rab olinganligi, ularning davomi…

Komilxon Kattayev. Sherdor (1990)

Umri boqiy, g‘oyatda nafis, jozibador obidalar necha asrlardan buyon ko‘hna Samarqand ko‘rkiga yarashib turibdi. Ne baxtki, bugungi avlod ular bilan haqli ravishda faxrlana oladi. Xorijdan tashrif buyurgan har bir sayyoh esa, bu obidalarni bir bor ko‘rmoq, ulug‘ bobolar qadamjosi bo‘lgan davomi…

Ulug‘bek Hamdam. Istiqlol davri o‘zbek adabiyoti haqida ikki og‘iz so‘z

Istiqlol davri o‘zbek adabiyoti mavjud va u o‘ziga xos ko‘ngil adabiyotidir. Uni yo‘q sanaydiganlar yoki bir joyda depsinyapti, deydiganlar  (bunday qarashga haqlari bor, albatta!) yo bu davr adabiyoti bilan yaxshi tanish emas yoki adabiyotning “yashash” qonuniyatlarini keragicha bilishmaydi. Bugungi adabiyotdan davomi…

Ahmadjon Meliboyev. Tarix ummonidan qatralar

Professor Sharif Yusupov o‘tgan asrning yetmishinchi yillari boshlarida  ToshDUning (hozirgi O‘zMU) jurnalistika fakultetida talabalarga so‘nggi xonliklar davridan saboq bergan. Domlaning yaqin o‘tmishimizga doir maroqli suhbatlari qiziqarli bo‘libgina qolmay, o‘sha payt uchun bir muncha kutilmagan xulosalari, ko‘pchilikka ma’lum bo‘lmagan faktlari bilan davomi…

Mas’ud Abdullayev. Otamning qabri qayerda? (1991)

1937 yilning 31 dekabri xonadonimizda bir umrlik o‘chmas armon qoldirdi. U kun dadamiz bilan vidolashuv kuni bo‘ladi deb sira o‘ylamagan edim. Dadamning biz bilan xayrlashayotib: «Menda hech bir ayb yo‘q. Xudo xohlasa, tez kunda diydor ko‘rishamiz», deganlari hali-hanuz qulog‘im tagidan davomi…