Баҳоуддин Нақшбанд: “Бизнинг тариқатимиз суҳбат”, деб айтганлар. Тариқат бу – йўл демак. Улуғ валий ўз асҳоблари, муридларини суҳбат орқали тарбиялаганлар. Рауф Парфи ҳам устоз сифатида ўз шогирдларига Ватан, юрт, миллат, тил, озодлик, адабиёт, давр, ҳаёт ҳақидаги тушунчаларни сингдириб, уларнинг камол давоми…
Илгари сабоқдош йигит-қизлар мунажжим башоратини ўқиб, айримлари унга ишониб, ҳаётидаги турли воқеа-ҳодисаларни изоҳлашса, гоҳ кулгим, гоҳ ғашим келарди. Қаёқдаги чўпчакларга ишонишади-я, ёзаверади-да оғзига келганини, дердим. Лекин кейинги пайтларда ана шу башоратлар менга ҳам чиппачиндай туюла бошлади. Стипендияни “ювиш” учун тўрт давоми…
Ўзбекистон халқ артисти Афзал Рафиқовнинг кўнгил кечинмалари Ижодий қобилият Худо томонидан берилади. Албатта, “Бу нарса менга Худодан берилган”, деб меҳнат қилмасдан, ўз устингизда ишламасдан юрсангиз, бу бебаҳо инъом иш бермайди. “Сендан ҳаракат, мендан баракат” деганидай, ишлаш керак. Ҳар бир одам, давоми…
1 Назир ака колхозда сувчи бўлиб ишларди. Пахта терими тугагач, ҳар куни қўшнилар билан ҳашар қилишиб, уйма-уй ғўзапоя чиқаришар ва ҳовлининг бир чеккасига ғарам қилиб босишарди. Бугун ҳам ҳашарда эди. Шомда уйга қайтди. Юзида қон йўқ. Одатда, ишдан кела солиб, давоми…
– Ким қўшиқ айтяпти? – сўрадим комьпютерда ишлаётган Муқаддасдан. У ўгирилиб очиқ дераза томон қаради. – Ҳа, уми, қўйсанг-чи, – деди бепарво. Тўрт томоним баҳор бўлгай, Мовий тушли наҳор бўлгай, Ғам кўксига оҳор тўлгай, Мен-ла қолсанг, Дилдоражон… Назаримда, қўшиқ хонага давоми…
Шарқ тамаддунининг порлоқ юлдузларидан бири, шайхурраис Абу Али ибн Сино ҳақида сўз кетганда, аввало, унинг тиббиётга қўшган ҳиссаси ёдимизга келади. Унинг тиб, фалсафа, илоҳиёт, математика, мусиқа, адабиёт, тил, мантиқ каби соҳаларга доир асарларини чуқур ўрганиш бугунги куннинг долзарб вазифаларидан. Зеро, давоми…
Кроссвордни ким ўйлаб топган бўлсаям!.. Ҳозир қаёққа қарама одамлар кроссворд ечиш билан овора. Бошқа ишлари йўқдай!.. Ҳатто бошлиғимиз ҳам эшикни ичкаридан қулфлаб олиб, кроссворд ечиб ўтиради. Билмаган нарсасини котибадан, котиба эса хонама-хона юриб биздан сўраб-суриштиради. Саволлари осон бўлса экан! Қайси давоми…
1995 йили Иккинчи жаҳон урушида қозонилган ғалабанинг 50 йиллигига бағишлаб, Ҳамза номидаги ўзбек давлат академик драма театри (ҳозирги Ўзбек Миллий академик драма театри) Саид Аҳмаднинг “Уфқ” романи асосида спектакль саҳналаштирмоқчи бўлди. Спектаклни саҳналаштиришни менга ишонишди. Бундан олдин ҳам спектакль саҳналаштириш давоми…
Расим бир оқшом чоғи мактабдан уйга қайтганида дарс столи узра турган хатжилдга кўзи тушди. Унинг ичидаги гулқоғозга шундай сатрлар ёзилганди: “Расим бей, мен хушсуврат ёш қизалоқман ва сизни жуда яхши кўраман. Яширмайман, гўзаллигим ақлни шоширади, қанчадан қанча йигитларни чиройим билан давоми…
Ҳамманинг қўшнилари қўшнидай, меники-чи! Девор ортида аёл қичқиради: “Уҳ-ҳ!”, “Жойига!”, мен итига буюраётгандир деб ўйлагандим, йўқ, эрига экан! Ўзи парҳезда ўтирибди, эрини ҳам ўтқазди, унга парҳезнинг нима кераги бор, кўчада кетаётганда шамол учириб кетадигандай қалтираб турган бўлса. Яқинда шамол бўлди давоми…