Екатерина Серова (1919-2008)

Екатерина Серова — рус болалар ёзувчиси. 1919 йили Вологда шаҳрида туғилган. 40 дан ортиқ китоб муаллифи.

ОДОБЛИ БОЛА

Уйга қайтарди говмиш,
Елинлари тирсиллаб.
Рўпарадан Никита
Чиқиб келди ҳарсиллаб.
Сўқмоқ йўли тор эди,
Никита бош қашлади.
Четга сакраб ўзини
Ариқчага ташлади.
Буни кўриб бир қизча,
Чопиб келди узоқдан.
– Қўрқма, – деди, – говмишим
Юввош ҳатто бузоқдан.
Дадилланди Никита:
– Қўрққаним йўқ ҳалиям!
Сигирингга йўл бердим,
Шундай менинг тарбиям!

ЗАРПЕЧАК

– Ёрдам бергин, Мойчечак, –
Деб зорланар Зарпечак.
– Мен жуда бечораман,
Туролмай оввораман.
Сўнг чечакка тирмашиб,
Ўраб олди чирмашиб.
Яна дейди: – Ким бор, ҳой,
Мен етимга беринг жой!

НИЛУФАР

Сувда қалқар Нилуфар,
Япроқлари оқ укпар.
Қанийди бандни узиб,
Борса меҳмонга сузиб.
Бироқ жилмас жойидан,
Сувга ботган пойидан.

ПАЛАНГ ВА ҚИСҚИЧБАҚА

Чиғаноқли уйчада
Яшайди паланг.
Танишларга бош силкиб
Сўрашар қаранг.
Балиқчага бош эгиб,
Кулиб сўрашар.
Чавоқчага шох эгиб,
Қуюқ сўрашар.
Мана, яқинлашмоқда
Шум қисқичбақа.
У – палангнинг душмани,
Дейди: – Чиқ баққа!
Келган эдим атайлаб
Сени кўргани.
Уйча қарс-қурс ёпилар,
Йўл йўқ киргани.
Паланг қисқичбақага,
– Сарсон бўлма, – дер.
– Сенга жой йўқ уйимдан,
Бор, тошингни тер!

МОЙЧЕЧАК

Хўп олибди ясаниб,
Бошида тилла жиға.
Қулоғига шабнамдан
Тақиб олган исирға.
Дала-қирни қоплабди.
Беҳисоб қуёшчалар,
Силкинишиб шодланар
Боладай бебошчалар.

Рус тилидан Нуруллоҳ Остон таржимаcи