Шаҳзод Аҳмад (1932-2012)

Шоир ва файласуф Шаҳзод Аҳмад (شہزاد احمد) Ҳиндистоннинг Амритсар шаҳрида туғилган. Кейинчалик Покистонга кўчиб келган. 1956–1958 йилларда Лаҳор университетида психология ва фалсафа фанлари бўйича магистрлик даражасини олган. У кўплаб шеърий ва илмий китоблар муаллифи. Бир қатор жаҳон шеърияти намояндаларининг асарларини давоми…

Вазир Оға (1922-2010)

Вазир Оға (وزیر آغا‬‎) — шоир ва ёзувчи, эссенавис, Лаҳорда нашр қилинган адабиёт журнали муҳаррири. Унинг кўплаб шеърий ва адабий танқид ҳақидаги китоблари нашр қилинган. Покистоннинг замонавий шоирлари Вазир Оғани устоз сифатида эъзозлашади. У Нобель мукофоти номинанти бўлган. ЧАНГАЛЗОРДАГИ ҚУШЛАР давоми…

Жўш Малиҳободий (1898-1982)

Шоирнинг тўлиқ исми – Жўш Шобир Ҳасанхон Maлиҳободий (جوش ملیح آبادی). Аградаги коллежда араб ва форс тиллари бўйича таҳсил олган. 1958 йилда Ҳиндистондан Покистонга кўчиб келган. Шундан кейин Жўш тахаллуси билан ғазаллар ёза бошлаган. Унинг “Нақшлар ва суратлар”, “Аланга ва давоми…

Пак И До (1938)

Пак И До (박이도) — шоир ва адабиётшунос, филология фанлари доктори. “Кучли қор ёғини” (1975), “Олов ўйинлари” (1983) каби шеърий тўпламлар муаллифи. “Бошловчининг санъати” (1963) адабий мукофоти совриндори. ИЛК МАКТУБ Титраган қўл билан илк мактуб ёзган кун… Ёзолмадим исмингни, Айниқса, давоми…

Шин Кёнг-ним (1936)

Шин Кёнг-ним (신경림) “Қишлоқ деҳқонлари рақси” (1975), “Йўл” (1991) ва бошқа шеърий тўпламлар муаллифи. Бир қатор миллий мукофотларга сазовор бўлган. ҚАМИШ Анчадан буён қамиш йиғлар жимгина. Тунлардан бир тун қамиш танида титроқ туйди. Ва бунга на ел, на ой нури давоми…

Ко Ин (1933)

Шоир, носир ва драматург Ко Иннинг (고은) “Шимол ва Жануб” (2000), “Ўн минг­лаб инсон шажараси” (2010), “Пэктусан тоғлари” (1987–1991, 7 жилдли) сингари шеърий тўпламлари нашрдан чиққан, асарлари инглиз, немис, француз, испан, рус тилларига ўгирилган. Қатор миллий мукофотлар, халқаро “Олтин тож” давоми…

Ким Со Вол (1902-1934)

Шоир Ким Со Вол (김소월) Сеулдаги Америка коллежи ва Токиодаги тижорат институтида ўқиган. Дастлабки ижодида француз символистларининг таъсири сезилади. “Со Вол” (“Тоза ой”) тахаллуси билан битган шеърлари кореяликлар кўнглидан чуқур жой олган. 1925 йили шоирнинг шеърий тўплами чоп этилган. Со давоми…

Ли Сан Хва (1901-1943)

Ли Сан Хва (이상화) — атоқли корейс шоири. Ўрта мактабни тугатиб, Японияда икки йил давомида француз тили ва адабиётини ўрганади. Ватанига қайтгач, романтизм тарафдорлари бўлган “Оқ оқим” (“Пекчо”) адабий уюшмасига аъзо бўлади. 1923–1930 йиллар орасида эълон қилган шеърларининг бош ғояси давоми…

Хан Ён-ун (1879-1944)

Хан Ён-ун (한용운) — кореялик таниқли шоир. Япониядаги Комаява коллежида таҳсил олиб, буддавийлик ва Ғарб фалсафасини ўрганади. Шеърлари “Руҳ”, “Ижод”, “Дунёнинг яралиши” каби журналларда чоп этилади. 1926 йили шоирнинг “Севги сукунати” шеърий тўплами нашрдан чиқади. Хан Ён-ун йигирма олти ёшида давоми…

Байрамхон (1501-1561)

Муҳаммад Байрамхон (Muhammet Baýram han) туркманларнинг баҳорли қабиласидан бўлиб, ота-боболари узоқ вақт темурийлар хизматида бўлишган. Унинг ўзи эса Заҳириддин Муҳаммад Бобур ва авлодларининг Ҳиндистон салтанатида саройда отабек вазифасида хизмат қилган, шаҳзодалар тарбияси билан шуғулланган, улкан давлат барпо этишда катта ҳисса давоми…