Саят-Нова (1712-1795)

Саят-Нова (Սայաթ-Նովա; асл исми – Арутин Саядян) Тбилисида, камбағал арман оиласида туғилган. У яшаган пайтда Тбилисида турли миллат вакиллари истиқомат қилишган. Шу боис Саят-Нова арман, грузин, озарбайжон тилларини пухта ўзлаштирган. Саят-Нова оташин муҳаббатни, ижтимоий адолатни, халқнинг асрий орзу-умидларини бир йўла давоми…

Наири Зарян (1900-1970)

Наири Зарян (Նաիրի Զարյան; ҳақиқий исми Айастан Егиазарьян) – шоир ва носир. 1928 йили Ереван давлат университетини тугатган. Бир нечта шеърий тўплами чоп этилган. “Авацан”, “Жаноб Петрос ва унинг вазирлари” романлари, “Ара” трагедияси, “Булоқ бошида”, “Тажриба даласи” сингари комедиялари ҳам давоми…

Лехнат Паудьял (1885-1966)

Лехнат Паудьял (लेखनाथ पौड्याल) — таниқли непал шоири. “Сати ва кали”, “Қафасдаги тўтиқуш”, “Ёш зоҳид”, “Фасллар ҳақида ўйлар”, “Доно ва қизиқчи суҳбати” каби достонлари ва тўртликлари билан машҳур. Шоир Непал шеъриятига янги шакллар, янги ўлчамларни олиб кирди. Шоир санскрит тилини давоми…

Еврипид (м.а. 480-406)

Еврипид, Эврипид (Euripides), (тахм. мил. ав. 480, Афина — мил. ав. 406, Македония) — юнон шоири, драматург. Ижодини шеъриятдан бошлаган. Афиналик уч буюк фожианавис (Эсхил, Софокл)нинг сўнггиси. Жами 92 пьеса ёзган, шундан 17 фожиа ва бир ҳажвий драмаси бизгача етиб давоми…

Гулноз Кутуева (1974)

Гулноз Миратовна Кутуева (1974 йил 25 декабрда Бошқирдистоннинг Абзелилов туманида туғилган) — бошқирд шоираси, филолог, журналист. Филология фанлари номзоди. 2013 йилдан — «Бошқирдистон қизи» («Башкортостан кызы») журнали бош муҳаррири. Бошқирдистон Ёзувчилари уюшмаси аъзоси. 2006 йили адабиёт ва санъат соҳасида Шайхзода давоми…

Балкришна Сама (1903-1981)

Балкришна Сама (बालकृष्ण सम) — Непал шоири. Ҳукмрон Рана қабиласига мансуб оилалардан бирида таваллуд топган. Кейинчалик қабиласининг демократияга қарши сиёсатига ўзининг кескин норозилигини изҳор қилиб, ўзига “Сама” (Ҳаммага баравар) тахаллусини танлайди. Унинг инглиз тилини чуқур билиши Ғарб маданияти ва фалсафаси давоми…

Бхавани Бхикчу (1914-1982)

Бхавани Бхикчу (भवानी भिक्षु)- Непал адиби. “Ташриф” романи, “Гункесари” ҳикоялар тўплами ва кўплаб шеърлар муаллифи. УШБУ КУН Субҳидам. Деразани очаман. Ҳамма нарса туман ичида, У тутун каби буркирарди Катмандуга Элтадиган йўлнинг устида. Илло, иссиқ эмас ҳали, Уйга етиш мавриди. Айниган давоми…

Лакшми Прасад Девкота (1909-1959)

Лакшми Прасад Девкота (लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा) — Непал шоири, драматург, адиб. У Непалнинг Меха Киви (“Энг улуғ шоир”) унвонига сазовор бўлган. Шоир илк таълимни Катмонддаги Олий Дурбар мактабида олди, санскрит имлоси ва инглиз тилини ўзлаштирди. Сўнгра санъат коллежида бакалавр даражасини қўлга давоми…

Мадхав Прасад Гимир (1919)

Мадхав Прасад Гимир (माधव प्रसाद घिमिरे) — Непал шоири. “Ражешвари” ва “Осий она” достонлари унга катта шуҳрат келтирган. ҚАДРДОН ТОҒЛАР Мен шундай севаманки ватаним тоғларини, Унинг мовий кўллари кўзгу эрур фалакка, Ундаги водийлару гўзалликнинг барини… Севдим, самоси эса ложувард юксаклик, давоми…

Сиддхи Чарон Шрешта (1912-1992)

Сиддхи Чарон Шрешта (सिद्धिचरण श्रेष्ठ) — Непал шоири, таниқли адабиётшунос. Инқилобий руҳдаги шеърлари учун 1940 йилда 18 йил озодликдан маҳрум этилади. “Урваши” достони, “Менинг аксим” китобининг муаллифи. ОЙДИН ШАРШАРА Бир лаҳза ҳам тинмайди – Жарангдор ва навқирон. Кўнгул туби тубсиздир давоми…