Тўғолоқ Мўлда (1860-1942)

Тўғолоқ Мўлда (Тоголок Молдо, асл исми — Байымбет Абдракман уулу) — қирғиз оқини, манасчи. 1860 йил 17 июнда Норин вилоятининг Оқтала туманида туғилган. Маҳалла мулласидан сабоқ олган. Туркий дунё улуғлари асарларини ўқиб, ёза бошлаган. Тўқтағул билан танишган. Бирга кўп сафар давоми…

Зиннур Мансуров (1949)

Зиннур Муъжиб ўғли Мансуров (Зиннур Мөҗип улы Мансуров) Мамадиш вилоятидаги Тубан Ушми овулида туғилган. Қозон давлат университетининг тарих-филология факультетида ўқиган. Матбуотда, Татаристон Ёзувчилар уюшмасида хизмат қилган. 2009 йили Абдулла Тўқай номидаги давлат мукофоти билан тақдирланган. 2017 йилда Туркий дунёнинг адабиёт давоми…

Уолтер де ла Мар (1873-1956)

Уолтер де ла Мар (Walter de la Mare, 25 апрель 1873, Лондон — 22 июнь 1956, Лондон) — инглиз шоири, ёзувчи ва романнавис. Ўзининг болалар учун ёзган асарлари ва фантастикаси билан довруғ қозонган. ЙЎҚОЛГАН БОШМОҚ Жўй исмли қизалоқ Рақсга тушаётиб давоми…

Эваристо Карриего (1883-1912)

Эваристо Карриего (Evaristo Carriego) — Аргентинадаги ўз даврининг етакчи шоирларидан бири. Буэнос-Айрес ҳаёти тараннум этилган кўплаб шеърлар муаллифи. “Бидъатчилар ибодати”(1908), “Гузаримнинг қўшиғи”(1911), “Дала ҳовлилар қалби”(1913) каби китоблар муаллифи. УЙИМИЗ ЙЎЛИ Уйимиздаги Бир азиз нарсамиз каби, Йўлакка соя солган Баланд дарахтларнинг давоми…

Леопольдо Лугонес (1874-1938)

Леопольдо Лугонес (Leopoldo Lugones) — аргентиналик таниқли шоир, ёзувчи ва олим. Ижодининг гуллаган даврида миллий мавзу ва халқона оҳангларга кўп мурожаат қилган. “Асрга қасидалар”(1910), “Манзаралар китоби”(1917), “Наслий шеърлар”(1928) каби ўзига хос шеърий тўпламлар муаллифи. АНАКРЕОННИНГ КЕКСАЛИГИ Охирлади кундуз. Шафақ ол давоми…

Карим Қурбоннафасов (1929-1988)

Карим Қурбоннафасов (Kerim Gurbannepesow) — Туркманистон халқ ёзувчиси, Маҳтумқули номидаги Давлат ва ёшлар мукофоти соҳиби. Туркманистоннинг Кўктепа туманидаги Юлғун қишлоғида туғилган. Ёш Керим шеъриятга эрта қизиқади. Унинг дастлабки машқлари “Мудом тайёр” газетасида, “Тўқмоқ” сатирик журналида босилади. 1951 йилда шоирнинг илк давоми…

Ҳэнрик Арнолд Вергеланн (1808-1845)

Ҳэнрик Арнолд Вергеланн (Henrik Arnold Wergeland) — норвег шоири, ёзувчи. Радикал-демократик қарашларни олға сурган, деҳқон демократиясини ёқлаган. “Жамоа учун”, “Ишчи синфи учун” журналларида муҳаррирлик қилган. “Яратувчи, инсон ва Масиҳ” достони билан эл оғзига тушган. Ҳ.А.Вергеланн ижоди норвег маданияти тарихида ёрқин давоми…

Йохан Себастьян Вельхавен (1807-1873)

Йохан Себастьян Вельхавен (Johann Sebastian Welhaven; 22 декабрь 1807 — 21 октябрь 1873) — норвег шоири, адабий тарихчи. Норвегиялик шоир ўз даври маънавий ҳаётидаги қусурларни танқид остига олган ҳажвий сонетлари, инсон руҳияти акс этган лирикаси билан маълум ва машҳур. У, давоми…

Ол Маҳмуд (1936)

Мир Абдушшукур Ол Маҳмуд (আল মাহমুদ) — машҳур бенгал шоирларидан бири. У ижодини журналист сифатида бошлаб, 1950 йилларда адабиёт оламида кўрина бошлайди. 1963 йилда чоп этилган шеърий тўпламидан сўнг шоир сифатида тан олинади. У роман, ҳикоя ва эсселари билан ҳам давоми…

Саййид Шамсул Ҳақ (1935-2016)

Саййид Шамсул Ҳақ (সৈয়দ শামসুল হক) — таниқли адабиётшунос. У назм, наср ва драматургияда ҳам бирдай ижод қилади. Шоир асарлари Бангладеш мактаб ва коллеж дарсликларига киритилган. У адабиётда маданий, тарихий ҳодисаларни кўпроқ акс эттиради. Шунингдек, Шекспирнинг “Макбет” асарини бенгал тилига давоми…