Антон Чехов. Латта (ҳикоя)

Яқинда мен болаларимнинг мураббияси Юлия Васильевнага ҳақини бериш учун кабинетимга чақирдим. — Ўтиринг, Юлия Васильевна! — дедим. — Сизга пул керак бўлса ҳам, соддадиллигингиздан ўзингиз сўрагани уяласиз… қани, ўзаро ҳисоблашиб чиқайликчи. Биз сизнинг маошингизни ҳар ойга ўттиз сўмдан гаплашган эдик.. давоми…

Антон Чехов. Вакил ёки Дездемоновнинг 25 сўм йўқотгани ҳақида қисса

Л. И. Пальминга бағишланади — Тссс! Юринглар, швейцарскийга кирайлик, бу ер ноқулай… Эшитиб қолиши мумкин… Швейцарскийга киришди. Швецар Макарни, гапларини эшитиб, чақимчилик қилмасин деб, казначействога юбордилар. У казначействога бормасдан, зина тагига беркиниб олди: у, исён чиқишини аниқ билар эди.. Олдин давоми…

Антон Чехов. Ой тутилиши (ҳикоя)

(Провинция ҳаётидан) № 1032 Циркуляр Ушбу сентябрь ойининг 22-нчи куни соат 10 да ой тутилиши содир бўлади. Бу янглиғ табиат ҳодисалари айб иш эмас, балки ибратдир. Шу хусусдаким, ҳатто сайёралар ҳам аксари табиат қонунларига итоат қиладилар ва бинобарин рағбатлантирмоқлик важҳидан давоми…

Антон Чехов. Шикоят дафтари (ҳикоя)

Бу дафтар темир йўл станциясида, унинг учун махсус ясалган конторка устида ётипти. Конторка калиди «станция жандармасида сақланади» дейилса ҳам, аслида ҳечқанақа калиднинг кераги йўқ, чунки конторка ҳамиша очиқ. Дафтарни олинг-у, ўқийберинг. «Муҳтарам жаноб! Перо синалди!?» Бу ёзув осгига узун бурунли давоми…

Антон Чехов. Чорбоғчилар (ҳикоя)

Яқинда уй қурган эри-хотин кичкина станция платформасида сайр қилиб юради. Эри хотиннинг белидан ушлаган, хотин эса бутун вужуди билан эрига ёпишиб олган, икковлари ҳам ниҳоятда бахтиёр ва бир-бирларидан мамнун. Булут орқасидан уларга мўралаб қараган ой, худди уларнинг бахтига ҳаваси келган давоми…

Антон Чехов. Оқсоқол (ҳикоя)

(Кўриниш) Н. деган бир уезд шаҳаридаги ифлос қовоқхоналардан бирида оқооқол Шельма ёғлиқ бўтқа еб ўтиради. У бўтқадан уч қошиқ егандан кейин бир рюмка арақ ичади-да, «бўлди, энди бошқа ичмайман» деб қўяди. — Шундай, азизим, деҳқонларнинг можароларини бирёқлик қилиш ниҳоятда мушкул давоми…

Антон Чехов. Ойни этак билан ёпиб бўлмайди (ҳикоя)

Петр Павлович Посудин киракаш извошга тушиб, ҳечким билмасин учун аллақандай пастқам йўллардан юриб, Н. деган шаҳарга шошилмоқда. У яқинда ўша шаҳардан имзосиз бир хат олган, унинг шошилганининг сабаби ҳам хатда айтилган гапларни тезроқ текшириб чиқиш эди. «Томдан тараша тушгандай босиб давоми…

Антон Чехов. Почта мудири билан суҳбатим (ҳикоя)

Почтмейстердан бир (1) сўм солинган пакетни олатуриб: — Айтингчи, Семён Алекееич, нима учун пул пакетларига бирданига бешта муҳр босилади? — деб сўрадим. — Бусиз мумкин эмас… — деб жавоб берди Семён Алексеич, қошларини маънодор чимириб. — Ҳа нега энди? — давоми…


Мақолалар мундарижаси