Важа Пшавела (1861-1915)

Важа Пшавела (ვაჟა-ფშაველა) Грузиянинг тоғли ҳудуди – Пшавининг Чаргали қишлоғида, ўз қадимий анъаналари, бой тарихи ва қайнар булоқдек фольклорига эга бўлган муҳитда туғилиб, вояга етган. Шоирни оламга танитган ном: “Важа Пшавела” – “Пшавилик эр” ёки “Пшавилик киши” демакдир. У ўз давоми…

Акакий Церетели (1840-1915)

Акакий Церетели (აკაკი წერეთელი) грузин адабиётини ҳамиша нурлантириб турувчи, ҳамиша халқ эъзози ва алқовларида яшаб келаётган шоир. XIX аср II ярми грузин адабиёти тараққиётига – Илья Чавчавадзе, Важа Пшавела каби улкан санъаткорлар қаторида – бу шоир ҳам муҳташам ҳисса қўша давоми…

Воле Шойинка (1934)

Акинванде Воле Бабатунде Шойинка (Воле Сойинка, Akinwande Oluwole «Wole» Soyinka, 13 июль 1934, Абеокута) — нигериялик драматург, ёзувчи, поэт. Шеърларини йоруба тилида, наср ва драмани инглиз тилида ёзади. Нобель мукофоти лауреати (1986). ТЕЛЕФОНДАГИ МУЛОҚОТ Бу уй – нархи арзон, қатновга давоми…

Лидия Койдула (1843-1886)

Лидия Койдула (Lydia Koidula) – эстон мумтоз адабиётининг таниқли намояндаси. Шоира, драматург. У Эстониянинг Вяндре шаҳарчасида адиб ва журналист, ўқитувчи оиласида туғилди. Шаҳардаги қизлар Олий мактабида ўқиб, уй ўқитувчиси бўлиб етишади. Отаси очган газетада хизмат қилади. Адабий фаолиятини носир сифатида давоми…

Юстинас Марцинкявичюс (1930-2011)

Юстинас Марцинкявичюс (Justinas Marcinkevičius) — Болтиқбўйи мамлакатлари адабиётининг XX асрдаги энг ёрқин юлдузларидан бири. Литва халқ шоири. “Менга сўз беринг”, “Нон ушатаётган қўл”, “Ёғоч кўприклар”, “Оловланган бута”, “Ҳаётнинг ҳузурбахш қўли”, “Яша ва шукр қил”, “Ўн икки баҳор”, “Қон ва кул”, давоми…

Петерис Зирнитис (1944-2001)

Петерис Зирнитис (Pēteris Zirnītis) — латвиялик шоир. Санкт-Петербург университетининг филология факультетини тамомлаган. Унинг “Минг қўнғироқ уйқуси”, “Сентябрь лирикаси”, “Дўстим ҳақида китоб”, “Бўсағадаги гувоҳ”, “Об-ҳаво маълумотлари”, “Кўрганларим” каби тўпламларига жо бўлган шеърлари Европанинг кўплаб тилларига таржима қилинган. ТОКИ ИШҚ БОР ЭКАН давоми…

Эдвард Стахура (1937-1979)

Эдвард Стахурани (Edward Stachura) замондошлари “Йўл одами” деб аташган. Шоир бутун Польшани ва дунёнинг ярмини кезиб чиққан. Шеърий матн устида, ифода услубида, феълларнинг замон категориясида кашфиётлар яратган. * * * Бизни тўртбурчак қафасга қамашди, қанотларимизни қирқишди, буюришди: муҳаббат ҳақида куйланг. давоми…

Анджей Бурса (1932-1957)

Анджей Бурса (Andrzej Bursa) – поляк шоири, ёзувчи ва журналист. Бор-йўғи 25 йил умр кўрган бўлса-да, ўз ижоди билан поляк адабиётида ёрқин из қолдирган. 1967 йили Польшада Анджей Бурса номидаги мукофот таъсис этилган. ҲАМЛЕТ Ярим тунда шамлар ўчган аснода Посбонлар давоми…

Мирон Бялошевский (1922-1983)

Мирон Бялошевский (Miron Białoszewski) – шоир ва драматург. Шоир товушларни ифода воситасига айлантирган, инсон юрагидан отилиб чиққан нидолар ва ҳайқириқларнинг, товушларнинг сувратини акслантирган. НАРСАЛАРНИНГ ЭВРИЛИШИ ҲАҚИДА Улар эврилурлар Яна эврилурлар, Бизни урар чақмоқ билан. Эпласанг ушлаб ол самовий вужудни, улардан давоми…

Анна Свиршинская (1909-1984)

Анна Свиршинская (Anna Świrszczyńska) – шоира, болалар ёзувчиси, таржимон. II Жаҳон урушида ҳамшира сифатида иштирок этган. Шеърлари ҳаётийлиги, жонли ва таъсирчанлиги билан ажралиб туради. “Унинг “эскича урф”даги жиддийлиги, ҳаётсевар ҳазили, ҳайрат ва ҳаяжонисиз поляк шеърияти ғариб ва нурсиз бўлиб қоларди” давоми…