Baxtiyor Nuriddinov 1972 yil Andijon viloyatining Jalaquduq tumanida tug‘ilgan. Toshkent Davlat universiteti (hozirgi O‘zMU) ning o‘zbek filologiyasi fakultetini tamomlagan. Uzoq yillardan buyon O‘zbekiston milliy teleradiokompaniyasida faoliyat yuritadi.
Hikoya va maqolalari matbuotda chop etilgan. 2016 yilda “Sharq” nashriyotida “Shudring gullari” nomli hikoyalar to‘plami nashr qilingan. G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uyi tomonidan chiqarilgan “Onajon Ka’bam o‘zing” (2016 yil ), “Muhabbatning mangu ertagi” (2017 yil) kabi hikoyalar to‘plamlarida ijodidan namunalar kiritilgan.
Birinchi qism Kirish o‘rnida Bugun ishdan bo‘shadi. Hammasiga mana shu – adog‘i yo‘q, tubsiz muhabbat sabab. O‘zining ham aybi bor: o‘ta ta’sirchan. Dunyoning bo‘lar-bo‘lmas tashvishlariga qo‘l siltolmaydi. Shu fe’li o‘zgarmadi-o‘zgarmadi. Qon bilan kirgan jon bilan chiqar ekan-da. Fe’li-huyining oldida davomi…
Tashqarida sharros yomg‘ir yog‘ardi. Deraza ortidan doimgidek Xontoqning so‘niq, ammo judayam fusunkor manzarasi ko‘zga tashlanib turibdi. Ahyon-ahyon daryo bo‘yidagi terakzorning shamolda chayqalib, shovullashi quloqqa chalinadi. Ayvon shipidan shoshqaloqlik bilan chakkillab tushayotgan tomchilarning tovushi goh-goh odamning xayollarini buzib, chalkashtirib tashlaydi. Unga davomi…
Qachonlardir Chechakni yaxshi ko‘rib qolishini xayoliga ham keltirmagandi. O‘zini oqlamoqchi emas-ku, singildek yaxshi ko‘rardi uni. Bitiruv oqshomi — so‘nggi qo‘ng‘iroqda esdalik uchun bergan mittigina sovg‘asi hamon maktab xotiralarini eslatar, shundan yuragi qinidan chiqqudek bo‘lib hapriqib-hapriqib qo‘yardi. Buni doim sinfdoshlariga nisbatan davomi…
Har yili kech kuz qishloqdagi eski hovlilarida barcha oila a’zolari yig‘ilashadi. Odatdagidek bu gal ham eldan burun o‘zi yetib keldi. Kirib borganda uyda hech kim yo‘q edi. Biroz ikkilanib turib qoldi. Birinchi marta bolaligi o‘tgan, hayotga bo‘lgan ilk muhabbati uyg‘ongan davomi…
Bilasanmi, qishloqqa yana bahor keldi. Hammayoq yam-yashil tusga kirib, jonlanayotgandek go‘yo. Daraxtlar ham gullay boshladi. Endigina tuguni yechilayotgan gulbarglar ko‘zingni qamashtirvoradi: hammasi pushti rangda. Qir-adirlar qip-qizil lolaqizg‘aldoqqa burkangan. Sen yaxshi ko‘rgan binafshalar ham ochildi. Ariq bo‘ylaridagi chuchmomalarni yashnaganini ko‘rsang edi… davomi…
O‘shanda ular shaharga ko‘chadigan bo‘lishdi. Otasi “Orzularim xayolga aylanishini xohlamayman. Betakror iste’dodimni tanamga qo‘shib qishloqqa ko‘mishlarini ham istamayman”, degandi. Bu gaplarni unchalik tushunmagan bo‘lsa-da, negadir yashab turgan hovlilarini tashlab ketgisi kelmasdi. Ayniqsa, mahalladagi yaqin o‘rtoqlaridan ajralish u uchun katta yo‘qotish davomi…
Qachonlardir Chechakni yaxshi ko‘rib qolishini xayoliga ham keltirmagandi. O‘zini oqlamoqchi emas-ku, singildek yaxshi ko‘rardi uni. Bitiruv oqshomi – so‘nggi qo‘ng‘iroqda esdalik uchun bergan mittigina sovg‘asi hamon maktab xotiralarini eslatar, shundan yuragi qinidan chiqqudek bo‘lib hapriqib-hapriqib qo‘yardi. Buni doim shuuridagi sinfdoshlariga davomi…
Bir, ikki, uch…Aytsa ishonmaysiz-da. Yerni qars-qars tepib yurganida tovonidan o‘t chaqnaydi. Sanoqni o‘rganganidan buyon harbiy bo‘lish dardida. Biron kuni yo‘qki, sanamay qadam bossa. Uch xuddi chegaradek u uchun. Hech qachon keyingi songa o‘tolmaydi. Aslida hammasi bog‘chadan boshlangan. Tili chuchuk tarbiyachisi davomi…
Ona uchun bugun quvonchli kun bo‘ldi. O‘g‘lidan xushxabar keldi-da. Necha yillar intiq bo‘lib kutgandi bu damlarni. Kecha qo‘shnisi Tursinoy qoraning bolasi uning jigarbandini uchratanligini, shu juma onasini ko‘rishga borishini aytganini suyunchilab kirdi. Avvalo uch kun oldin xudo diliga solib, tushida davomi…
1914 yil… Bu voqeani bizga otamiz, otamizga bobomiz aytib bergan ekan.O‘sha yil bahor seryog‘in keldi. Hammyoq suvga bo‘kdi. Tunu kun, haftalab yomg‘ir yog‘di. Loy, botqoqdan odamning esi ketdi. Yomg‘ir ortidagi shamolni aytmaysizmi?.. Qanchalik yoqimli bo‘lmasin, baribir, bezor qilib yubordi. Hammasi davomi…