Anvar Suyun. Oqtirnoq (hikoya)

Uni ilk bor G‘o‘bdintog‘ etagida uchratdim. Quyosh nurlari nimjo‘sh rutubatni kesib, tiramaning achimtir issig‘i zabtiga olganida yaydoq dalada lo‘kkillab ketib borardi. Ahyon-ahyonda biyday yalanglikda is olib chopar, gohida bo‘ynini cho‘zib shuvoqlar orasiga hezlanib tikilib qolardi… Ovi baroridan kelmasa, yana somonpoyasi davomi…

Anvar Suyunov. Ota uy (hikoya)

Yomg‘irdan so‘ng yarqirab chiqqan quyosh nurlari ko‘pchigan tuproqni qizdira boshladi. Tizza bo‘yi o‘tloqlar ustida tebranayotgan bug‘ o‘rlab ko‘m-ko‘k bahor osmoniga singib ketadi. Pichanzorlar orasida bir maromda sayrayotgan mullato‘rg‘ayning chug‘ur-chug‘uri adir bo‘ylab kezadi. G‘o‘bdintog‘ etagidagi yoyilmalarda poda boqib yurgan bolakaylarning qiy-chuvi davomi…

Anvar Suyunov. Erta ketgan bolalik (hikoya)

Oqsoch Baxmalning o‘rmonzor qoyalari osha tong ko‘tarilib keladi.O‘ktam cho‘qqilarning kumushrang qorlaridan en olib shoshayotgan jilg‘a ustida parlanayotgan bug‘ misoli subhidamning rutubati o‘ynaydi. Oynaday tiniq suv ostida turfa xil qayroq toshlar marvarid kabi jimir-jimir qiladi. Terisi shahdiga torlik qilayotgan qulunday o‘ynoqlab davomi…

Anvar Suyunov. Oti borning oti bor! (esse)

Qishning zamharir, etni simmillatadigan ayozli kuni. Bepayon kengliklar qo‘ynidagi yaydoq sayhonlik. Sayhonlik mag‘ribida Kaltepa qishlog‘ining qora-qura uylari elan-qaran ko‘rinib turadi. Soy labi bo‘ylab turli-tuman avtoulovlar turnaqator bo‘lib tizilib olgan. Bu yerda bedovlar pishqirig‘i qaynaydi, qamchilar tarsillaydi, polvonlarning urho-uri guvillaydi. O‘rtada davomi…

Anvar Suyunov. Mudarris (ocherk)

Toshkent Iqtisodiyot universitetining katta ma’ruzalar zali.Bichimi qadimgi Rimning Kolezeyini eslatuvchi auditoriyadagi zinama-zina o‘rindiqlarda tizilib olgan talabalar enishdagi bitiktaxta yozuvlariga ko‘z tikishgan. Tevarakda pashsha g‘o‘ng‘illasa eshitilgudek. Bahaybat derazalardan tushayotgan quyosh nurlari bitiktaxta yoziqlarini yiltillatib, yaltiratib o‘tadi. Unda ko‘hna iqtisodiyot fanining zamonaviy davomi…

Anvar Suyunov. Majlisboshi (hikoya)

Ovloq joyda to‘ng‘iz tepaga chiqadi.Xalq maqoli I Qish. Kechagina qilichini qayrab turgan ayoz negadir bugun ortga chekinib, qaylargadir g‘oyib bo‘ldi-yu, anchadan buyon qichirlagan sovuqda hurpayib yurgan odamlarga iliq va namxush havo xush keldi. Ko‘chalarda chang‘i yetaklagan bolakaylar va qorbo‘ron o‘ynayotgan davomi…

Anvar Suyunov. Yo‘qchi (hikoya)

Yomg‘irdan so‘ng tog‘u toshga tig‘ urgan quyosh nurlari iliq va bo‘shang tuproqni ko‘pchita boshladi. Tizza bo‘yi o‘tloqlar ustida tebranayotgan bug‘ parlana-parlana ko‘m-ko‘k bahor osmoniga singib ketadi. Pichanzorlar orasida bir maromda sayrayotgan mullato‘rg‘ayning chug‘ur-chug‘uri adirlar bo‘ylab kezadi. G‘o‘bdintog‘ etagidagi yoyilmalarda poda davomi…

Anvar Suyunov. Tarsaki (hikoya)

Bola o‘choqboshida edi.Taryok urib o‘tirgan nashavand chollar orasidan otasining bo‘g‘iq va zahil ovozi eshitildi. Shiftidan belga qadar tutun qoplagan o‘n bir balor tarafga ikki bo‘lak novvot, bir tugunchak parvarda olib jo‘nadi.– Choy! – dedi otasi – Ko‘kchoy damla, achchiq bo‘lsin.Ta’kidni davomi…


Maqolalar mundarijasi