Xoliyor Safarov 1983 yil 21 fevralda Qashqadaryo viloyatining Chiroqchi tumaniga qarashli Ayritom qishlog‘ida tug‘ilgan.
2005 yilda SamDU o‘zbek filologiyasi fakultetini, 2023-yilda Alisher Navoiy nomidagi O‘zbek tili va adabiyoti universitetida magistratura yo‘nalishini tamomlagan.
2003-2008 yillarda «Erudit» gazetasida muharrir, 2008-2019 yillarda «Bekajon» gazetasida turli lavozimlarda faoliyat yuritgan. 2019-yildan «O‘zbekiston tarixi» telekanali xodimi.
Ilk she’rini 5-sinfda, ilk hikoyasini 9-sinfda yozgan. Asarlari “Sharq yulduzi”, “Yoshlik” jurnallari va “O‘zbekiston adabiyoti va san’ati”, “Kitob dunyosi”, “Hurriyat” gazetalari va boshqa nashrlarda muntazam e’lon qilib boriladi. Hikoyalari qoraqalpoq, qirg‘iz, turk, ozar, rus tillariga tarjima qilinib, Turkiya, Ozarbayjon, Rossiyaning turli nashrlarida e’lon qilingan.
«Oy botmagan kechalar» (2010, hikoyalar), “Qanotsiz qushlar” (2015, qissa va hikoyalar), «Nomus va hayot» (2019, qissa va hikoyalar), “Onamning yolg‘onlari” (2024, hikoyalar) kitoblari nashr qilingan.
O‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi a’zosi, filologiya fanlari bo‘yicha falsafa doktori (PhD).
Ukam isitmalab, onam tipirchilab qoldi. Yo‘qsilning ko‘rgan kuni qursin. Topishi kam bo‘lsa ham bolasi ko‘p bo‘ladi. Kambag‘allik otameros o‘tib, biror kasbning hujjatiga ega bo‘lolmagan, aslida xo‘jalik ishlarining hammasi qo‘lidan keladigan otam erta bahordan ikki-uchta qismatdoshlari bilan avvallari qishloq oralab mardikor davomi…
Bahorning ilk kunlari. Daraxtlar kurtak urib, chinbarglar nishon bera boshlagan. Tabiat ajib bir go‘zallik kasb etgan. Qir-adirlar yam-yashil ko‘rpaga o‘ranmoqda. Havo salqin, namxush. Kechga yaqin shitirlab yomg‘ir yog‘a boshladi. Havoning avzoyini, qop-qora bulutlar qibladan bir tekis «osilib» kelayotganini ko‘rib, Sobirning davomi…
1 Nazir aka kolxozda suvchi bo‘lib ishlardi. Paxta terimi tugagach, har kuni qo‘shnilar bilan hashar qilishib, uyma-uy g‘o‘zapoya chiqarishar va hovlining bir chekkasiga g‘aram qilib bosishardi. Bugun ham hasharda edi. Shomda uyga qaytdi. Yuzida qon yo‘q. Odatda, ishdan kela solib, davomi…
Qishloq odamlari xo‘rozlar bilan barobar uyg‘onadi. Tashqariga chiqarkan atrofga ser soladi. Keng dalalar, musaffo havo, bepoyon osmon. Beixtiyor homuza tortib, kerishib oladi-da, yuz-qo‘lini yuvgach, bir baldoqpiyola suv ichib, shukrona keltirganicha yumushlariga sho‘ng‘ib ketadi. Yoz kunlari bir-ikkisi ketmon ko‘tarib, dalaga, tomorqaga davomi…
Bomdodni ado etgan G‘ulom muallim ikki yonga salom berib, endi o‘rnidan turayotgan edi, odatdagidek, nariga xonadan g‘ingshigan ovoz eshitildi. Joynamozni taxlab, orasiga tasbehni soldi va deraza tokchasiga qo‘ydi. Ortiga qaradi: qizi uxlab yotibdi. U oftoba ko‘targanicha o‘choqayvonga qarab ketdi. Haligina davomi…
Shahar chekkasida qurilayotgan namunali uylarda ustachilik qilib, tom yopib yurgan aka-uka oylik maoshlarini olgach, qishlog‘iga borib kelmoqchi bo‘lib yo‘lga otlanishdi. To ishboshidan ruxsat olib, kiyim-kechagini taxlab yo‘lga chiqqunlaricha qorong‘i tushdi. – Kech bo‘lib qoldi. Endi qishloqqa taksi bo‘lishi qiyin, – davomi…
– Ma’sumani o‘zim kelin qilaman. Bitta-yu bitta o‘g‘lim bo‘lsa, u topgan qiz bizlarga el bo‘ladimi, yo‘qmi? Ma’suma o‘zimniki. Achchiq gapimniyam ko‘taradi, shirin so‘zimgayam taltayib ketmaydi. Borimizni sarishta qiladi, yo‘g‘imizga ko‘nadi, – derdi qismatidan nolib, yolg‘iz o‘g‘liga suyanib qolgan ona. Ma’firat davomi…
Ozod qo‘lida dori-darmon bilan tuman tug‘ruqxonasiga kirayotgan edi, ro‘parasidan chiqqan sinfdoshi Abdug‘afforni ko‘rib, hayron bo‘ldi. – Ha, enang egiz tuvg‘ir, bu yerda nima qib juripsan? Abdug‘affor maktabda birga ishlaydigan soddadil va hazilkash do‘sti bilan qo‘l berib ko‘rishdi. Uning ko‘tarib olgan davomi…
Baland bo‘yli, sersavlat, qirra burun, qoshlari qalin Davlatbek aka tish og‘rig‘idan bu kecha ham yurib chiqdi: «Voh, xuddi birov miyamda arra yuritayotgandek zirqiratadi-ya?!» Zora bosilsa, degan ilinjda tamaki tutatdi, foydasi bo‘lmadi. Uyga kirib yotsa, battar zabtiga olgandek tuyuladi. Sog‘ning dardmand davomi…
Maktabdan qaytayotib, yaxmalak yerda toyib yiqilgan muallima necha kundan beri uyda ikki oyog‘i gipslanib yotibdi. Turay desa turolmaydi, o‘tiray desa o‘tirolmaydi – faqat yotadi. Tashqariga chiqmoqchi bo‘lsa, eri yoki katta bolalari ko‘mak berib, bir amallab joyidan turib oladi. Keyingi kunlarda davomi…