Холиёр Сафаров. Онамнинг ёлғонлари (ҳикоя)

Укам иситмалаб, онам типирчилаб қолди. Йўқсилнинг кўрган куни қурсин. Топиши кам бўлса ҳам боласи кўп бўлади. Камбағаллик отамерос ўтиб, бирор касбнинг ҳужжатига эга бўлолмаган, аслида хўжалик ишларининг ҳаммаси қўлидан келадиган отам эрта баҳордан икки-учта қисматдошлари билан авваллари қишлоқ оралаб мардикор давоми…

Холиёр Сафаров. «Ёмғир ёғмасайди…» (ҳикоя)

Баҳорнинг илк кунлари. Дарахтлар куртак уриб, чинбарглар нишон бера бошлаган. Табиат ажиб бир гўзаллик касб этган. Қир-адирлар ям-яшил кўрпага ўранмоқда. Ҳаво салқин, намхуш. Кечга яқин шитирлаб ёмғир ёға бошлади. Ҳавонинг авзойини, қоп-қора булутлар қибладан бир текис «осилиб» келаётганини кўриб, Собирнинг давоми…

Холиёр Сафаров. Она видоси (ҳикоя)

1 Назир ака колхозда сувчи бўлиб ишларди. Пахта терими тугагач, ҳар куни қўшнилар билан ҳашар қилишиб, уйма-уй ғўзапоя чиқаришар ва ҳовлининг бир чеккасига ғарам қилиб босишарди. Бугун ҳам ҳашарда эди. Шомда уйга қайтди. Юзида қон йўқ. Одатда, ишдан кела солиб, давоми…

Холиёр Сафаров. Абдулла Қодирий тахаллуслари

“Ўзбекистон Миллий Энциклопедияси”да келтирилишича, арабча “қутилиш, халос бўлиш” деган маънони билдирган тахаллуслар, одатда, ижодкорлар томонидан ўз ижодини таъкидлаб кўрсатиш, исм-фамилиясидан қониқмаслик ёки бирор хавф-хатардан, таҳликадан қочиш мақсадида қўлланади. Тахаллусни муаллифнинг ўзи танлайди. Абдулла Қодирий ҳам элликдан ортиқ тахаллусда ижод қилган. давоми…

Холиёр Сафаров. Хизрни йўқотган одам (ҳикоя)

Қишлоқ одамлари хўрозлар билан баробар уйғонади. Ташқарига чиқаркан атрофга сер солади. Кенг далалар, мусаффо ҳаво, бепоён осмон. Беихтиёр ҳомуза тортиб, керишиб олади-да, юз-қўлини ювгач, бир балдоқпиёла сув ичиб, шукрона келтирганича юмушларига шўнғиб кетади. Ёз кунлари бир-иккиси кетмон кўтариб, далага, томорқага давоми…

Холиёр Сафаров. Жаннат дарвозаси (ҳикоя)

Бомдодни адо этган Ғулом муаллим икки ёнга салом бериб, энди ўрнидан тураётган эди, одатдагидек, нарига хонадан ғингшиган овоз эшитилди. Жойнамозни тахлаб, орасига тасбеҳни солди ва дераза токчасига қўйди. Ортига қаради: қизи ухлаб ётибди. У офтоба кўтарганича ўчоқайвонга қараб кетди. Ҳалигина давоми…

Холиёр Сафаров. «Биров билмасин…» (ҳикоя)

Шаҳар чеккасида қу­рилаётган намунали уйларда устачилик қилиб, том ёпиб юрган ака-ука ойлик маошларини олгач, қишлоғига бориб келмоқчи бўлиб йўлга отланишди. То ишбошидан рухсат олиб, кийим-кечагини тахлаб йўлга чиққунларича қоронғи тушди. – Кеч бўлиб қолди. Энди қишлоққа такси бўлиши қийин, – давоми…

Холиёр Сафаров. Она (ҳикоя)

Мактабдан қайтаётиб, яхмалак ерда тойиб йиқилган муаллима неча кундан бери уйда икки оёғи гипсланиб ётибди. Турай деса туролмайди, ўтирай деса ўтиролмайди – фақат ётади. Ташқарига чиқмоқчи бўлса, эри ёки катта болалари кўмак бериб, бир амаллаб жойидан туриб олади. Кейинги кунларда давоми…