Фурқат (1859-1909)

Фурқат (тахаллуси; асл исм-шарифи Зокиржон Мулло Ҳолмуҳаммад ўғли) (1859, Қўқон —1909, Ёркенд) — тараққийпарвар шоир, мутафаккир, публицист. Маҳалласидаги мактабда савод чиқарган, мударрис ва котиблардан хаттотлик, араб тилини ўрганган. Мадрасада ўқиган (1873—76). Алишер Навоий ижодини, форс адабиёти намояндалари меросини чуқур ўрганган, давоми…

Бегали Қосимов, Нурбой Жабборов. Фурқат (1859-1909)

Зокиржон Холмуҳаммад ўғли Фурқат — миллий уйғониш даври ўзбек адабиётининг забардаст вакилларидан бири. У шоир ва адиб, адабиётшунос ва муаррих, элшунос ва мутаржим сифатида ўзидан бой маънавий мерос қолдирди. Фақат бугина эмас. У биринчи ўзбек журналисти ҳам эди. «Туркистон вилоятининг давоми…

Фурқат Алимардон. Кўнгилларда унган чечаклар (эссе)

Ўтган баҳор айвонимиз шифтига икки қалдирғоч ин қурди. Кеч кузда учирма бўлган полапонлари билан уясини тарк этган қалдирғочлар ортидан қараганча ўйлаб қолдим: хосиятли қушлар-ку, албатта, қайтади. Бироқ қанотли дўстларим олиб кетган туйғулар қайтармикин-а? БАҲОР Баҳор — келинчак мисол ноз-карашмали фасл. давоми…

Фурқат Алимардон. Оқибат (ҳикоя)

Ёзнинг илк кунлари. Жазирама тафтидан барча жонзотлар ин-инларига кириб кетган. Онда-сонда сув қидириб чуғурлашаётган чумчуқларнинг товуши эшитилиб қолади. Ғолиб бир пас қайрағочнинг соясида тин олиб, сув бошқарилган томорқаси томон юрди. Уларнинг қишлоғига сув жуда узоқдан келади. Шунинг учун экин-тикинларни вақтида давоми…

Фурқат (1859-1909)

Фурқат (тахаллуси; асл исм-шарифи Зокиржон Мулло Ҳолмуҳаммад ўғли) (1859, Қўқон —1909, Ёркенд) — тараққийпарвар шоир, мутафаккир, публицист. Маҳалласидаги мактабда савод чиқарган, мударрис ва котиблардан хаттотлик, араб тилини ўрганган. Мадрасада ўқиган (1873—76). Алишер Навоий ижодини, форс адабиёти намояндалари меросини чуқур ўрганган, давоми…

Фурқат Мели (1972)

Фурқат Мели 1972 йил 15 декабрда Жиззах шаҳрида туғилган.1997 йили Ўзбекистон Миллий университетнинг Ўзбек тили ва адабиёти факултетини тугатган. “Ватавпарвар” газетасида хизмат қилади. УЙҒОҚ КУТИБ ОЛГИН ТОНГНИ * * * Кўзингда бир денгиз чайқалиб ётар, Тубига зўр тўлқин айқириб ботар. давоми…

Нурбой Абдулҳаким. Фурқат истилочини мақтаганмиди?

Фурқатнинг “Рус аскарлари таърифида” деб номлаб келинган асари мутахассислар ўртасида мунозараларга сабаб бўлган. Бу маснавийнинг насрий кириш қисмида шоир ёзади: “Ҳабл ул-матин” ва “Песаи ахбор” ном Ҳиндустон газетларида Русия давлатининг ёпун халқи бирла қилғон муҳорабалари” (мақоладаги барча таъкидлар муаллифники. – давоми…

Сада билан сарвнинг сўз салтанати

Атоқли адабиётшунос Иброҳим Ғафуров ва Ўзбекистон халқ шоири Ойдин Ҳожиевалар ҳаёти ва ижодига бир назар Сада қайрағочдошлар оиласига мансуб кўркам дарахт бўлиб, унинг соф ҳавога бой соясида камида саксон чоғлик одам кўксини тўлдириб нафас олиши, яйраб ҳордиқ чиқариши, дилтортар суҳбатлардан давоми…

Абдураҳмон Жомий (1414-1492)

Жомий (عبدالرحمن جامی) (тахаллуси; асл исм-шарифи Нуриддин Абдураҳмон ибн Аҳмад) (1414.7.11, Жом — 1492.8.11, Ҳирот) — форс-тожик шоири, нақшбандийлик тариқатининг йирик вакили. Жомийнинг ота-боболари асли Даштдан бўлиб, Жомда, кейинчалик Ҳиротда ҳаёт кечиришган. Жомий Мадраса ёшидан анча эрта Ҳиротдаги «Дилкаш» (Навоий давоми…

Комий (Комилжон Отаниёзов) (1917-1975)

Комилжон Отаниёзов (1917.20.7, Шовот тумани Бўйрачи қишлоғи — 1975.5.11, Тошкент; ўз қишлоғига дафн этилган) — хонанда, созанда (тор), актёр ва бастакор. Ўзбекистон (1949), Туркманистон (1964), Қорақалпоғистон (1968) халқ артисти. Ниҳоятда жозибали ва кучли овоз соҳиби бўлиб, ҳар бир асар талқинида давоми…