Гулноза Мамарасулова. Уй можароси (ҳикоя)

Сокин тун….Овози пастлатиб қўйилган радиодан таралаётган махзун куйгина бу хонадонда ҳаёт давом этаётганини англатарди. Қўшни уйдан қулоққа чалиниб турадиган ғала-ғовурлар ҳам бугун тинч. Гоҳ-гоҳида иссиқ ўрнида мириқиб ухлаётган боланинг ғингшиши жимлик пардаларини ёриб ўтарди-ю яна тин олади. Қани у ҳам давоми…

Гулноза Мамарасулова. Айрилиқ (ҳикоя)

Чошгоҳ.Кенг ҳовли ўртасидаги ўрик дарахти тагидаги супачада ака-ука тортишарди. – Нима?!. Отамни ўзи шундай дептими-а? Уйланармикан?! Қариганида-я… Бу нимаси энди? Ё Худо, қишлоқда шу гап етишмаётувди ўзи. Ана шармандалик, э, қўйсанг-чи, яна ҳазил қилаётган бўлма, – дея қўлидаги дўпписини ғижимлади давоми…

Гулноза Мамарасулова. Кўнгил (ҳикоя)

Бу — иккиси учун ҳам оғир бўлган мавзуда улар кўп гаплашишган, фикрлашишган… қайғуришган аммо, начора! Бир гал аёл юрагини ғижимлаб ётган бу саволларни айтиб юборишига бир баҳя қолганини ҳозир ҳам ўшандай дардли кечинма билан эслаб қўяркан, тағин кўкси симиллаб кетди.Одатда давоми…

Гулноза Мамарасулова. Пинҳона (бадиа)

Йиллар…Сониялар…Ана оқ от, оппоқ от шамол рақсига ҳамоҳанг тарзда ҳилпираётган ўзининг узун-узун ёлларига маҳлиё бўлиб чопиб кетаяпти. Бу еллар уни қай юртларга элитади, қай манзиллардан макон топтиради, кимлар билан ошна қилади-ю сўнг қай кунларни бошига солишини ҳеч ким билмайди… билолмайди…Мен давоми…

Гулноза Мамарасулова. Шаҳардан келган ташвиш (ҳикоя)

О, ёз мазза-да! Дўппингни осмонга отсанг бўш қайтмайди — олмамиди, ўрикмиди ишқилиб тўлиб тушади. Қадрдон жойингда – қишлоқнинг ҳар жойига мўралаб турадиган қалин тут шохида ёнбошлаганча атрофдаги узун қулоқ гаплардан бохабар бўлиб, камига оғзинга килкиллаб, оппоққина қуртдай ялтираётган тутлардан ховучлаб давоми…

Гулноза Мамарасулова. Айрилиқ (ҳикоя)

Чошгоҳ маҳали.Кенг ҳовлининг ўртасидаги баланд ўрик дарахти тагига қурилган супача устида икки ака-ука қандайдир гап устида тортишишарди. — Нима?! … Отамни ўзи шундай дептими-а? Ё тавба, тавба уйланармикан?! Қариганида-я… Бу нимасийди энди? Ё , Худо қишлоқда шу гап етишмаётувди, ўзи. давоми…

Гулноза Мамарасулова. Парирўй (ҳикоя)

Кейинги пайтлари Абдулла кунларининг бир алфозда зерикарли ўтаётганидан тез-тез нолийдиган бўлиб қолди. Ҳар куни эрталабдан ишга боради, кеч тушгач қайтади. Шу билан яна бир куни ўтади-кетади. Ҳар куни бир хил одамлар, бир хил иш, бир хил танишларни кўравериб зада бўлган давоми…

Гулноза Мамарасулова. Муаллима холам (ҳикоя)

Ўша изғирин, совуқ қиш кечаси ҳали-ҳамон эсимда.Ташқаридаги шамолнинг ғувиллаши қулоқни қоматга келтиргудек эди гўё. Йўқ, мен ўша куни тизза бўйи қор ёққанини айтмаяпман.Яхшиси, ҳаммасини бошидан бошлай қолай…Онамларнинг оиласи серфарзанд бўлган. Ўн битта бола: етти қизу тўрт ўғил. Шунча фарзандни дунёга давоми…

Гулноза Мамарасулова. Ишонч гуллари (бадиа)

Мен сизга ишондим…Шундай ишондимки, қалбим бу туйғуга лиммо-лим тўлганидан ўзимни қўярга жой тополмаяпман. Дунё бир зумгина гулларга бурканди. Нурли, фараҳбахш туйғулар бутун оламни қамраб олди. Бутун дунёними?! Ёки фақат менинг қалбим шундай ҳисга тўлганми? Билмадим… Билганим эса бахт мени йўқлаб давоми…