Фозил Искандар. Юрак (ҳикоя)

“Амра” ресторанининг устки қаватида ҳозирги пайтда нафақат қаҳва ичиб, шароб сипқориб, газак қилинади, айни чоғда, роса шахмат ўйналади. Нона Гаприндашвили, унинг ортидан эргашган бир қатор гуржи шахматчи аёлларининг ажойиб ғалабалари Гуржистон ва Абхазиядаги эркакларда бу қадимий ўйинга қизиқишни кучайтириб юборди.Ҳарқалай, давоми…

Фозил Искандар. Ёзувчининг куни (ҳикоя)

Россияда ҳамма ниманидир сўрайди. Сўра­май­диганлар эса, ҳеч нима сўрама деб ёлворади. Бундан чиқди, улар ҳам сўрайди.Бугун уйқудорини қўлга киритиш учун ўзи­мизнинг собиқ ёзувчилар шифохонасига йўл олдим. Мен “со­биқ” деяпман, гарчи бизни у ерга хушламайроқ қўйиб турган бўлсалар-да. Айтишларича, тез кунда давоми…

Фозил Искандар. Қуёнлар ва бўғма илонлар (қисса)

Бу воқеа қадим-қадим замонларда, жануб-жануб томонларда, қисқаси, Африкада бўлиб ўтган эди.Ёруғ ёз кунларининг бирида икки илон каттакон япасқи тош устида ётиб қуёшга тобланмоқда ва яқиндагина ютилган қуёнларни баҳузур ҳазм қилмоқда эдилар. Улардан бири кекса бир кўзли илон эди. Аслида ғилай давоми…

Фозил Искандар. Қўшюрак (ҳикоя)

– Ке қўй, Зинахоним, “нима буюрасиз?” деб бошимни қотирма. Уни опке, буни опке демайман. Қанақа ширин таом, қанақа зўр ичимлик бўлса, опкелавер. Жўраларим билан би-ир битимиз тўкилсин. Тезлаштир!Нима демоқчи эдим-а? Ҳа! Адгурнинг юраги иккита деган гапни ўйлаб топган одамни учратсам, давоми…