Банк дегани зап роҳатижон нарса-да: уй-жой дейсанми, пул, ютуқ, маош дейсанми — ҳаммаси шундан чиқади. Бас, шундоқ бўлгандан кейин рўзғорда юз лира қоқиштиргин-да, дарров обориб банкка қўй. Омадинг келмай, пулингга ютуқ чиқмай қолиши ҳам мумкин, мабодо шундоқ бўлганда ҳам сендан давоми…
— Китобларингизга қойилман! Аввалига ёзувчи биродарларимга ўхшаб бу мақтов учун ташаккур билдирмоқчи бўлдиму, кейин фикримдан қайтдим. — Бундан ҳам яхшироқ ёзишим мумкин эди-ю, лекин шароитнинг мазаси йўқ-да, — деб қўя қолдим. — Ия, нега? — сўраб қолди у. — Нега давоми…
Бу хотиннинг сочи кўкимтир рангга бўялган бўлса ҳам, пешонасига осилиб тушган уч тутами оқиш кўринарди. Кўзидан оққан ёш бетидаги бўёғини чаплаштириб юборган. Ич кўйлагининг боғичи японча кўйлакнинг чап елкасидан осилиб тушган. У шу алфозда ҳовлиқиб полиция бўлимига кириб келди: — давоми…
Ҳамма менга: — Бўлди энди, бошингни иккита қилиб қўймасак бўлмайди! — дейдиган бўлиб қолди. Аслида ўзимнинг ҳам ниятим шу, лекин кўнглимга ёқадиган қизни тополмай турибман. — Битта жуда одобли қиз бор! — дея бир қизни таърифлаб қолишди. Билиб турибман, гап давоми…
Давид Шайнерт (David Scheinert; 29 май 1916, Ченстохова, Польша — 24 август 1996, Кукельберг, Бельгия) — бельгиялик шоир, носир, драматург; француз тилида ижод қилган. Адибнинг “Нур ҳам куйлади” (1954), “Борлиққа дўнган” (1956), “Мен нафас олгандек” (1960), “Ўн тиканга бир атиргул” давоми…
Рейна Мариа Родригес (Reina María Rodriguez) замонавий Куба шеъриятининг таниқли вакилларидан бири. Гавана университетининг филология факультетини тугатган. Шоиранинг “Мен билан яшайдиган одамлар” (1978), “Аёл бедорлиги” (1980), “Поэмалар” (1995), “Сени қуш деб ўйлайман” (2003), “Вақтнинг тин олиши” (2006) ва бошқа китоблари давоми…
Миям бир оз дам ола қолсин, деган мақсадда поездга ўзим билан газета ҳам, китоб ҳам олиб чиқмадим. Ниятим — купедаги ҳамроҳлар билан отамлашиб кетиш. Гоҳ пирдан, гоҳ муриддан деганларидек, навбатма-навбат шакаргуфторлик қилиб кетамиз, қизиқ-қизиқ воқеалардан айтишиб, манзилга етиб қолганимизни ҳам давоми…
Синтио Витьер (Cintio Vitier) 1921 йил 25 сентябрда АҚШнинг Флорида штатида туғилган. У 1947 йилда Гавана университетининг юридик факультетини тамомлайди. Ёшлигидан адабий муҳит таъсирида улғайгани сабабли ноширлик ва журналистика соҳасида фаолият юритади. Биринчи “Шеърлар” номли китоби 1938 йилда Хуан Рамон давоми…
Куба шеъриятининг таниқли намояндаларидан бири Гастон Бакеро (Gastón Baquero) 1914 йил 4 майда Хольгин вилоятида туғилган. Ўтган асрнинг 40-йилларида Хосе Лесама Лима бошчилигидаги “Орихенес” (бу сўзни “манбалар”, “илдизлар”, мазмун-моҳиятига кўра эса, “азалий”, “асослар” деб ҳам таржима қилиш мумкин) журнали атрофидаги давоми…
Шоира ва адиба Дульсе Мария Лойнас (Dulce María Loynaz) 1902 йил 10 декабрда Гавана шаҳрида таваллуд топган. Асл исми – Мерседес. “Сув ўйинлари” (1951), “Бир хонадоннинг сўнгги кунлари” (1958), “Нозик тўрлар” (1993), “Машаққатли сўқмоқлар” (2001) ва бошқа тўпламлар, “Тенерифеда ёз” давоми…