Qo‘chqor Norqobil 1968 yil 5 martda Surxondaryo viloyatining Oltinsoy tumanidagi Mo‘minko‘l qishlog‘ida tug‘ilgan. O‘zbekistonda xizmat ko‘rsatgan jurnalist (2001). ToshDUning jurnalistika fakultetini tugatgan (1992). «Daryo ortidagi yig‘i» (1994), «O‘n sakkizga kirmagan men bor» (2002), «Kulib tur, azizim» (2005), «Quyoshni kim uyg‘otadi?» singari nasriy hamda «Xosiyatli dunyo» (1992), «Kaftimdagi qizg‘aldoq» (1993) she’riy to‘plamlari nashr etilgan.A. S. Pushkin, M. Yu. Lermontov, S. Yesenin, Ye. Yevtushenko kabi shoirlarning nasriy asarlarini o‘zbek tiliga tarjima qilgan.
Ravshan bilan shu yerda, Kavkazdagi davolanish maskanida tanishdim. Ancha vazmin, o‘yi o‘ynoqi, qoni qaynoqi emas. Mulohazasi but, xulosasi sukut. Ko‘nglini kitob nurlantirganini ikki-uch gapidan bilib oldim. Adibu adabiyotni yaxshi ko‘rarkan. Katta ustozlar tugul, kaminaga ham mehri mavj, u-bu yozganlarimdan xabardor davomi…
Eru xotin ijodkor bo‘lsa… Yaxshi jihati – bir-birini tushunishadi. Yomoni ham shu – bir-birini tushunadilar. Albatta, ular bitta uyda yashashadi. Biroq, har qaysining xayolida o‘z adabiy qo‘rg‘oni bo‘ladi; bir-birini kiritmasliklari ham mumkin. Keyingi paytlar adibning omadi chopdi. Rus va ingliz davomi…
Xotini ertalabdan quloq-miyasini qoqib qo‘liga berdi. “Boraylik-a, boraylik…”, deb yebgina qo‘ydi, oxiri ko‘ndi: “Bo‘pti, tez qaytamiz…”. Yo‘lga tushdilar. Yo‘lda ehtiyotkorlik bilan aytilgan odobiy doira – mehmonda o‘zni tutmoq sabog‘idan ham bahramand bo‘ldi. “Muloyimgina muomalada bo‘ling, jilmayib o‘tiring. (Aslida bezraymasdan o‘tiring davomi…
— Chexovning “Hamyon” hikoyasini o‘qiganmisiz? — O‘qiganman, nimaydi? — deydi divanda yonboshlab olgan Olim obzey. — Sharqda aynan shunga o‘xshash hikoyat bor. — Chexov shundan olib ko‘chirib qo‘ya qolgan demoqchimisiz? Olim obzey qo‘ltig‘i ostidagi yostiqni boshiga olib chalqancha yotib shiftga davomi…
I Moskva. Kun peshindan oqqan. Shahar gavjum. Hayot qaynaydi. Yo‘laklarda odamlar oqimi. Hamma shoshadi. Kishilar turmush tashvishlari girdobida. Yo‘llarda mashinalar tirband. Hayot oqimi, borliqning tundligi-yu, yomg‘irning tinimsiz ezib yog‘ishi pisand emas. Yana aytsak, shahar ezib yog‘ayotgan yomg‘ir og‘ushida. Yo‘lovchilar qo‘llarida davomi…
Insonning tanasiga emas, qalbiga haykal o‘rnatadilar. L. Tolstoy Xullas, yig‘in yig‘inday bo‘lmadi. Buning bariga til bitdi, meniki juft deydigan bo‘lib qolishibdi. Xarrakka tiqilgan xarsangni suv emas, sel oqizadi. Bularning bu mayda-chuyda pichinglari u yoq-bu yoqdan otilgan kesakning uvadasiday bo‘lib tuyuldi. davomi…
Ona Do‘stim Mo‘minga bag‘ishlayman. Pushta bo‘ylab o‘sgan toklarni tag-tomiri bilan qo‘porib, g‘arq pishgan uzumlarni majaqlab kelayotgan tank ariqqa tushib tumshug‘i bir pasayib ko‘tarildi-da, taqqa to‘xtadi. Zanjiri otilib ketdi. “Zanjir uzilganini dushman sezmasligi kerak” – o‘yladi komandir. Chor tarafdan o‘q va davomi…
Toyqulov tun bo‘yi uyqu bermadi. Tong otguncha o‘kirib chiqdi. Devorning naryog‘ida xuddi birov bo‘g‘izlayotganday baqiradi, o‘ziyam. Go‘r bo‘ladimi, ichdi-da, ichdi. Oldi-ortiga qaramay, boshi bilan shu zormandaga sho‘ng‘ib ketdi. Shermatning ham terisini shilib oldi: hali uni opke, hali buni opke, hali davomi…
— Maydadan katta chiqsa zambarakning o‘qi bo‘lar. Kattadan mayda chiqsa ityaloqning yuqi bo‘lar! He, o‘l-a! Seni odam deb og‘zimning hovurini shamolga oldirib o‘tiribman-a! Xolli chinoqning jazavasi javzoni qovurayapti. Alamidan tosh chaynab, o‘zicha g‘udranib-g‘udranib hovarga lorsillab-lorsillab ketmon urayapti, xuddi yerning jonini davomi…
Otasi tengi odamni sensiradi. Yaramas, barzangi! Yuzingda ko‘zing bormi, demadi-ya! — Kutubxona-mutubxonangni bilmayman. Kitob-pitoblaringni yo‘qot! Bir kunda surib tashlayman… Indamasa, o‘zingdan ketasan!.. Eshik ortidagi bu do‘g‘u siyosatni eshitib turgan bolaning oyoq-qo‘li bo‘shashib ketdi. Bechora Hasan muallimga ich-ichidan achindi, xo‘rligi keldi, davomi…