Маҳкам Маҳмудов. Мен — мен эмасман… (ҳикоя)

Салобатли дарё оқарчайқалиб беғам.Менинг яхлит ҳаётимнииккига бўлиб…Маъруф Жалил Эшик қўнғироғи устма-уст жиринглади. Шошиб очдим.— Туғилган кунингиз муборак бўлсин, Беҳзод! Бехабар қолибмиз, бошқалардан эшитдик…— деб гина қилди ҳаллослаб кириб келган дўстим Бахтиёр, қўлидаги қандайдир ўрамларни четга қўйиб.— Ҳа, энди шундай бўлиб давоми…

Маҳкам Маҳмудов. Мушкул муаммо (ҳикоя)

Ўт ўт ичидан ўтинг бор эрсаСўфи Оллоёр Ҳаво айниб, денгизда ғалаён бошланган, тўлқинлар ғазабга миниб, қирғоққа тобора бостириб келар эди. Дам олаётганлар шоша-пиша йиғма сўричалари ва соябонларини йиғиштиришар, чўмилишни бас қилинглар, деб шўх болаларга бақиришар эди. Бир оз пакана, тўладан давоми…