Бир омадсизлик келса устма-уст келавераркан. Ўша кун Камоллар бизникига меҳмонга келишганида уйда бирорта егулик қолмаганди. Аёлим нима қилишни билмай: — Югур, баққолдан консерва олиб кел, — деди ўғлимизга. Болакай кетишга тараддудланаркан: — Нима консерва олиб келай ойижон? — дея сўради. давоми…
Абдулла Шер иккинчи жаҳон уруши авж паллага чиққан пайт – 1943 йили туғилади. Шунга ишора қилиб, шеърларининг бирида: “Биз уруш фарзанди бўлиб туғилдик”, дейди. Оғир йиллар, тинчлик орзуси, айрилиқлар, бир бурда нон қайғуси, машаққатлар… Энг муҳими, “Уруш тугаганда билдик дафъатан, давоми…
Равшан билан шу ерда, Кавказдаги даволаниш масканида танишдим. Анча вазмин, ўйи ўйноқи, қони қайноқи эмас. Мулоҳазаси бут, хулосаси сукут. Кўнглини китоб нурлантирганини икки-уч гапидан билиб олдим. Адибу адабиётни яхши кўраркан. Катта устозлар тугул, каминага ҳам меҳри мавж, у-бу ёзганларимдан хабардор давоми…
Ғафур Ғулом “Абдураҳим Ғайратий деган ўртоғим тўғрисида” номли мақоласида киндик қони тўкилган маскан ҳақида маълумот бериб, шундай сўзларни ёзган: “Тошкентда Хадра деган жой бор. Ана шу ерни марказ деб билиб, оёқларга ярим километрли паргар қўйиб, бир доира чизсангиз, эски Қўрғонтеги, давоми…
Адабиётимизнинг катта авлод вакиллари, айнан 50-йиллар атрофида таваллуд топганлар адабиёт саҳнига чиққан даврда, яъни 80-йилларда аксарият Шарқ мамлакатлари мустамлака асоратидан қутулиб, бир силкиниб, ўз қаддини, қадрини тиклаб, катта йўлга чиқиб олган эди. Тарихга назар ташласак, Иккинчи жаҳон урушидан сўнг, яъни давоми…
Ўспирин қовоқхонага жавдирабгина кириб келганда эркакнинг кайфи аллақачон тароқ эди. – Ўзбекмисан? – сўради эркак ўспиринни ёнига имлаб чақириб. Гарчи бу юртда ўзбекларни онда-сонда учратса-да, айни шу дам, айни шу гал меҳри ийиб, юраги бошқача уриб кетганди унинг. Кейин эса, давоми…
Бугун дунё глобализм шароитида нафас оляпти. Бу дегани шуки, ундаги жамики жамиятлар, уларнинг маданиятлари, дунёқарашлари бир-бирига таъсир қилиб, интеграциялашиб боряпти. Жараённинг жуда катта ижобий ва салбий томонлари бор. Ер юзидаги одамларнинг бир-бирларидан хабардор бўлиши, бунинг натижасида бир-бирларидан кўриб-ўрганиши ижобий ҳодиса давоми…
Сукунат билан суҳбат қуриш нақадар мароқли. Ҳаёт музлатиб қўйилганга ўхшайди. Бир лаҳза бўлсин тиниб-тинчимаган одамзот уйқуга чўмган. Бундай паллада вақт ичкарисига узайиб кетгандек туюлади. Гўё иккинчи ҳаётимни яшай бошлайман. Параллел бир оламда – бу дунё қанчалар ҳузурбахш эканини ҳис қилиш давоми…
“Туркий цивилизациянинг янги даври: умумий тараққиёт ва фаровонлик сари” шиори остида ўтган йил Самарқанд шаҳрида ўтказилган саммит давомида, Туркий давлатлар ташкилоти доирасида таъсис этилган Алишер Навоий номидаги халқаро мукофотга туркий дунё бирлигига, халқлар ўртасида дўстлик ришталарини мустаҳкамлашга муносиб ҳисса қўшган давоми…
Фавқулодда Интернетга кириб қолдим, унда “Одноклассники” сайти бор экан – ўзимизникилар ҳаммаси шу ерда, Петка ҳам! У мактабда фақат иккита тўрт баҳо олган, бу ерда бўлса қандайдир девор олдида турибди ва “Мен Стокгольмдаман”, деб ёзиб қўйибди. Эҳ, мен ярим кечгача давоми…