Абдулла Орипов. Шарққа мафтун шоир (1999)

Жаҳондаги ҳеч бир халқ маънавияти ва адабиёти фақат ўз доирасида чегараланиб қолмайди. Чегараланиб қоладиган бўлса, ўзига ёмон! Миллий маҳдудлик ҳеч кимга фойда келтирган эмас. Ўз миллий заминида қатъий турган ўзбек маънавияти — азалдан очиқ маънавият. Маънавий ҳудудимизга бизни руҳий жиҳатдан давоми…

Абдулла Қаҳҳор. Ҳиндистон хотираларидан (1966)

Мен бу ажойибот ва ғаройиботлар мамлакати бўлмиш Ҳиндистонга икки марта — 1955 йилнинг охирида ўзбек санъаткорлари делегациясига бошлиқ бўлиб, 1961 йилнинг бошида сайёҳ бўлиб бордим. 1955 йилнинг декабрь кунлари эди. Бизда дарахтлар булдуруқдай оппоқ: Афғонистонда қора совуқ, изғирин; уч ярим давоми…

Ўткир Ҳошимов. Мантиқ қани? (1989)

Бир мухбир ўндан ортиқ ёзма савол билан мурожаат этиб, Ўзбекистон қишлоғининг бугунги аҳволи, турли муаммолар ҳақида мулоҳазалар айтишимни илтимос қилди. Бир саволни ўқиганимда беғараз кулдим. «Биринчи марта қишлоққа борганингизда Сизда қандай таассурот қолган?» Ўзим қишлоқда туғилган бўлсам, болалигим қишлоқда ўтган давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Маҳаллий сармояни кучайтириш чоралари (1925)

Қайсики маҳаллий ҳукумат кишилари маҳаллий сармояни кучайтириш чорасини истасалар, Қўқон ижроқўмининг шул хусусда қилғон қарорларидан ибрат олсин. Масалан: 1. Боқиманда солиғларни йиғиштириш ҳафтаси эълон қилиб, бутун масъул ишчиларни боқиманда солиғларни ундириш тўғрисида ташвиқот кампанияси ўтказиш учун волостларға чиқариб, ул чиққан давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Уч карнакка бир пуф! (1924)

Йигирманчи йилда, билмайман, қандай бир кучга таянган, шу Қ. деган гўрков меним «Фарғона фожиаларим» учун чуқургина бир гўр кавлаганини «Туркистон» газетасини …-нумерина ёзғон эди. Бугунгача эплаб кўмолмаган Қ. туямижоз яна 375-«Туркистон»да қайтаруб бир чайнади. Билмадим, шу тўрт йил орасида ҳазм давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Октябрь инқилоби ва маданий-маориф (1922)

Мен ўзим, биринчи ёқдан, йўқсуллиқнинг қийинчилиқлари, иккинчи ёқдан, сизнинг йўқсуллар болаларин эски ҳукумат қисинти остинда, инқилобий руҳ тарбият этув орқасинда ўрта мактаблар тарбиятин кўра олмағонимға кўра идрок ва ақлимда камчилик кўп қолгон бўлмаса, бу Октябрь [туфайли]дур. Инқилобғача йўқсул меҳнаткашлар ҳуқуқин давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Йигитлар товуши (1920)

Кўп узоқ эмас, 1908 йилларда ҳам мадрасада ўқуб юрган вақтимизда газет-журналларни бировлар номига ёздуруб олуб, қўлтиғимизга ёшуруб, шул мадрасанинг қозон қўядиган қоронғу ҳужраларинда эшикни ичидан беклаб, ўшанда ҳам қўрқуб-қўрқуб ўқур эдик. Шунда газеталарда тотор қизларининг муаллима ва шоира ва муҳаррирлари давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Марсия (1917)

Ҳақингда нигорим ва марсияи дили зоримдир Эй қориин газетадаги ёзувларина тушган кўзларимдан жигар қонларими чеккан эдан, оё бизга мавт баъд[1] ул абасми қўрқунчлари била юракларим титралуб, ақл ва фикрдан бегона умид ва хаёлларими паришон эдан, неча милюн сўмға минутини топа давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Энг қадрли меҳмон (1917)

23-ражабда якшанба куни Қозон уламолариндан муҳтарам Фозил Олимжон ҳазрат боруви Намангондан қайтишли Ҳўқанд Шўрои исломиясиға[1] ташриф буюрдилар. Бу зот татар оламиндагина эмас, бутун Туркистонда миллатга этган улуғ хизматлари макотиб[2], мадорис[3] учун ёзғон энг муҳим асарлари била тонулган улуғ зот ва давоми…

Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Энг муҳим тилак (1917)

Ҳозирги янги ҳукуматнинг адолаткорона рафтори ва инсониятпарварона вердиғи ихтиёрий сояи марҳамат ва шафқатинда ҳар миллатнинг тилак ва орзулари ўз қўлларина ранжу шафқатсиз етушмакдадур. Шу жумладан; бизим, бир тарафдан, илму маърифатдан, бир тарафдан, ото-анодан маҳрум бўлуб, кўчаларда зору гирён, очу яланғоч, давоми…