Шеърият шундай бир йўлдирки, йўловчи ҳар қадамда неча минг меҳнату заҳматга дуч келиши муқаррар. Шеърият шундай бир довондирки, ишқотигаминмайтуриббу довондан ошиб ўтмоқ маҳол. Бу йўлнинг озиғи дарду меҳнат, улови – ишқ. Ҳазрат Алишер Навоий “Фарҳод ва Ширин” достонида мана бундай давоми…
Аслида, ҳар нафасда ҳикмат яширин. Инсонга шараф бағишлаган ҳикматдан айро бўлмоқ одамзодни асл моҳиятдан йироқлаштиради. Ҳазрат Навоийнинг “Ҳар нафасинг ҳолидин огоҳ бўл, Балки анга ҳуш ила ҳамроҳ бўл” байти замирида ана шу мазмун мужассам. Илм ва ҳикмат ўзаро бир-бирини тақозо давоми…
Адабиётни, таъбир жоиз бўлса, одил судловга қиёслаш мумкин. Табиийки, одил судлов деганда адолатни фақат шиор қилиб олган-у бошқа бир идоранинг ёки қўли узун мансабдорнинг етовида ҳукм қиладиган эмас, Ҳақ ва ҳақиқатни устун биладиган, чинакам адолатга таянадиган тизим назарда тутиляпти. Бинобарин, давоми…