Рус ёзувчиси. Оддий аскарларнинг қаҳрамонлиги, инсоннинг урушдаги руҳияти Бондарев ижодининг бош мавзуидир («Батальонлар ўт очишни сўрайди» повести, 1957; «Иссиқ қор» романи, 1969 ва б.).«Сукунат» романи (1962) тинч ҳаётга қайтиш ҳақида, «Соҳил» (1975), «Сайлов» (1980), «Ўйин» (1985) каби романларида инсоннинг ўз даври, ватани билан алоқалари ҳақидаги ахлоқий-фалсафий мулоҳазалари акс этган.
Юрий Бондарев. Соҳил: Роман / Редкол.: Б. Бойқобилов ва бошқ.; Э. Носиров таржимаси. — Тошкент, Адабиёт ва санъат нашриёти, 1979. — (Дўстлик кутубхонаси. СССР халқлари прозаси). Китобхонлар диққатига ҳавола қилинаётган мазкур асар совет зиёлилари ҳаётига бағишланган. Романнинг асосий қаҳрамони машҳур давоми…
Павел Георгиевич Сафонов анча йиллардан буён катта бир заводда конструктор бўлиб ишлаб келаяпти. У ўзининг тажрибаси, билими, уддабуронлиги билан ҳамкасблари, раҳбарлар орасида анча-мунча обрў-эътиборга сазовор бўлган.У ҳар йили қишнинг совуқ кунлари тугаши билан таътилга чиқади. Бу йил ҳам изғирин кунлардан давоми…