Uilyam Saroyan kichik hikoyalar ustasidir. U Kaliforniyada tavallud topgan. Yozuvchi sakkiz yoshidanoq og‘ir mehnat qilishni boshlaydi. Uilyam Saroyan hammavaqt o‘z qayg‘u va quvonchlarini hikoyalarining qahramonlari bo‘lgan Amerikaning qashshoq odamlari bilan birgalikda baham ko‘rgan. Pulitser mukofotini qabul qilishdan bosh tortgan (1940), eng yaxshi stsenariy uchun Oskar mukofotini olgan (1943)
U “Uchayotgan trapetsiyadagi shovvoz yigit” (1934), “Yosh bolalar” (1937), “Mening ismim Aram” (1940), “Butun dunyo” (1956) kabi novellalar to‘plamlarining, “Insoniy komediya” (1943), “Vesla Jeksonning sarguzashtlari” (1946), “Onajonim, sizni sevaman” (1956), “Haddingizdan oshmang, dadajon” (1957) romanlarining, ko‘plab pesa, avtobiografik asarlarning muallifi.
Chekka bir qasabaning kichik turmasi. Kameradagi yigit qoshiq bilan polni ohista taqillatadi. Bir muddat go‘yo telegrafda nenidir uzatayotgandek ovoz beradi, o‘rnidan turib, kamera bo‘ylab yura boshlaydi. Kamera o‘rtasida daf’atan to‘xtab, jim qotadi. Aftidan yarador boshini avaylab ushlab ko‘radi. Atrofga alanglaydi, davomi…
“Har gal pianinoni ko‘rsam yuragim hapqirib ketadi”, — dedi Ben to‘lqinlanib. “Shunday degin?”- dedi Emma. “Sabab?” “Bilmadim,” — deb javob berdi Ben. “Mana shu magazinga kirib, burchakdagi pianinoni biroz chalib o‘tirsak qarshi bo‘lmaysanmi?” “Sen chalishni bilasanmi?” – so‘radi Emma hayratlanib. davomi…
Malik tog‘am Fresnodan Nyu-Yorkka jo‘nayotganida uni kuzatish uchun qo‘nalg‘aga kelgan amakisi — Garri bobo nasihat qila boshladi: — Quloq sol, Malik,— dedi qariya,— poyezdga chiqqach, avvalo, yaxshiroq joy tanlab o‘tir, atrofga alanglama. — Xo‘p,— dedi tog‘am. — Poyezd qo‘zg‘algach, yo‘lakda davomi…