Rostdan ham… go‘yo shu “rostdan ham” iborasini ishlatmasang, hammasi chappasiga ketadi… bu, bor-yo‘g‘i o‘yin-ku, axir. Yo‘q, bu — so‘z o‘yini emas, so‘z bilan o‘ynash ham emas. Bu — bir vaqtlar Kartasar jonidan yaxshi ko‘rgan muhabbat o‘yini, xolos. Metroda ketarkanman, ayollar davomi…

O‘sha kun aniq yodimda qolgan. O‘zi har bir kunni soat va daqiqalarigacha eslab qolish qobiliyatim yo‘q. O‘shanda qariyb bir kunni hojatxonada o‘tkazgan edim. Bu joy bilan uyimiz orasini ertadan kechgacha qadamlab o‘lchab chiqqanman o‘shanda. Bundan bir ish chiqmasdi. Buvim shu davomi…

Siz umrida salom bermagan odamni ko‘rganmi­siz? Shaxsan men ko‘rganman. Bashir odamga umuman salom bermaydi. Salom tugul, ozg‘in, ko‘rimsiz qad-qomati bilan shunaqa yurib qo‘yadiki, go‘yo G‘arb bilan Sharq orasidagi chegarani shu belgilab bergan yoxud Sho‘ro hukumatini shu odam ag‘dargan-ov, degan xayolga davomi…

(Bu aslida kino bo‘lishi kerak edi) Daraxtlar orasidan ko‘rib turganingiz — bizning qishloq Aliquli bo‘ladi. Manavi esa bizning qabriston. Ya’ni, qishloqning “tashrif qog‘ozi”. Undan sal narida yana bir qabriston bor. Ajablanmang. Dunyoda bundan ham ajabtovur qishloqlar bor. Endi bizning qishloqqa davomi…

Men o‘tish davrining odamiman. Bu davr­ning hamma qoidalariga amal etaman. Elektr haqining ham to‘rtdan birini to‘layman, shuning uchdan birini hisoblagichdan o‘chirib tashlayman. Albatta, insof bilan. Eshikka kelgan “elektrchilar”ning ham bola-chaqasi bor. Davlatga qiyin bo‘lmasin deyman. To‘g‘ri, o‘tish davriga oid vazifalarim davomi…